szukasz szczęścia
pięknego
ozdobionego w fałszywe rekwizyty
twoje wyobrażone rozradowanie
wygląda kwitnąco
w środku jest po prostu puste
zupełnie jak stara wierzba

zadręczasz się całymi dniami
wyszukując ścieżki
prowadzącej na szczyt
kiedy masz jeszcze jeden krok
zatrzymujesz się bezmyślnie
wstępujesz na nowo dostrzeżona drogę
która za najbliższym pagórkiem
po prostu się kończy

szukasz szczęścia
być może ono leży
pod pierwszym lepszym kamieniem
którego nie raczysz kopnąć
kopiąc wszystko