Nad Tagiem i Duero - kto Ciebie pamięta?
Będziesz wspominał twarze swoich braci
Tych wychodzących na spotkanie wiatru
I tych walczących o przelewy, wpływy

Między nich wszystkich będziesz policzony
Aż nagle, dziecko, wyda mi się zamkiem
Wielką warownią cała Twoja przeszłość
Ręką mocarza- piąstka Twojej siostry

Będziesz żałował tłukąc się w tej klitce
Jak mały ptaszek - przestrzeni niesyty
Wkrótce podzielisz się na dwie osoby
Jedna z nich pójdzie a druga zostanie

Vita, io ti credo - to uczucie ulgi
Nie są złudzeniem przecież białe kartki
One popłyną Tagiem i Duero
Ktoś je zobaczy jeśli są prawdziwe