W Krakowie siostry zakonne
piszą wiersze. Jak nie pisać w Krakowie
i na dodatek przez cały czas będąc odświętnie ubranym.

W poszukiwaniu natchnienia zawsze
można wyjść na spacer i wielu miejscach spotkać
przechadzającego się papieża.

Radość obcowania z najwyższym maluje
smutek na twarzy. Jeżeli chce się dorównać ideałowi
najprościej zamknąć się w celi.


Nad kim wisi łza, która się pojawia,
i nie można przybić jej do krzyża.
Spływa po nim jak słońce do morza.