Zielona łodyga wypycha z ziemi pąk
Wszystkie słowa zawsze są wymowne
Zanim nie dotkną rąk

Mojżeszu popatrz w środek woda się rozchodzi
okręgami w kształt ust jakby z "Krzyku" Muncha
i przechodzi przez siebie na brzegu się kończy
już wpływa w inny odcień, który nią nie rusza

gdy oczy jej zachodzą wzrastającą trzciną
na jednej z łodyg kropla zamyka exodus
myślą że świat znaleźli i nie chcą przeminąć
ale przeszli przez morze inaczej na odwrót

wszystko za nimi poszło w ten ślepy kąt nieba
i widzisz łzę: nie spada zapada się w siebie
imploduje sól i w słup wolno się zmienia

każdy kto to zobaczył świat kryje się w glebie
z łupiny ziarna wznosząc pędem kwiecie oka
nie do przejścia morza szukając w obłokach