zmęczenie
jak każdy
jak wszyscy

nuda
powtarzalność
schemat

mam na sobie spopielone marzenia innych
zrezygnowanych
rozczarowanych

moje nozdrza pełne tego co wydalają
w momencie zapomnienia własnych pragnień
co wydalili

ja wśród nich
na chodniku
na ulicy

przedzieram się przez resztki tego
czym mogli się stać

gdyby tylko
gdyby stało się inaczej

długie sznury
grubo i mocno
beton po kolana
bez drogi ewakuacyjnej
stoję dalej
wciąż
bez ruchu