ktoś tu zagląda przerażonym wzrokiem
chce coś powiedzieć ale biegnie dalej
ktoś pragnie wódką oszukać cierpienie
a potem płacze waląc głową w ścianę

ktoś komu z duszy wyrwano nadzieje
pozostawiając bolesnym znamionom
ktoś komu serce pękało na raty
kiedy go z domu by zdechł wypędzono

dziś milczy z głodu opuszczonej duszy
wpatrzony w chmury nad pustą doliną
próbując zgadnąć komu jeszcze służy
zaciska pięści ze skwaszoną miną

grzmot przeciął ciszę całkiem niespodzianie
milczenie niebios w krzyk się zamieniło
ktoś wreszcie skoczył - zło spłynęło rzeką
las zagrał requiem nad martwym poetą

czerwiec 07