Może zdążę jeszcze napisać,
nim zapukają do drzwi kolędnicy,
może ogolę sobie głowę,
tak by, każdy dokładnie się przyjrzał.
I znów usiądę z wami owijając prawdę
w świąteczny papier,
ból odbijając w opłatku, by nie był tak ciężki
i zasnę z nadzieją,
że rano się urodzisz
i wszystko zmienisz