Wędrowcy którzy tędy przechodzili
nie prosili o wiele jedynie wzruszali
ciepły piasek. Pustynia; mówili
pustynia
jest przestrzenią podzieloną,
wielbłądy, klepsydry, stare
starte księgi, a wszystko proch
słońce gaśnie i wiatr nad wydmy zawraca

tylko ci
którym cisza
gardła nadyma
lepią wiatraki ze śliny i ziaren
wyciągają krępe ramiona dłonie
z dłoni
Boga

kamień
stały dowód

pustynia milczy
o nim.