Czemu wierzyć mam w te bajki,
W te momenty romantyczne?
Zewsząd myśli płyną strugą,
Rozgałęzia się mój domysł.
Czemu skrywasz się doszczętnie
W głębi cienia nieufności?
Boisz się pozytywisty?
Romantyka upartego?
Ciężka dola myśliciela,
Ta zagadka mnie pochłania.
Czy poczułaś się skrzywdzona?
Czy to wstyd jest pospolity?
Tak, zrozumieć Cię nie mogę,
Krzyczeć umiem o uczuciach.
Czuję, żyję, wstydu nie mam.
A Ty żyjesz?..czujesz?...kochasz....?