poezja polska - serwis internetowy

STRONA GŁÓWNA ˇ REGULAMIN ˇ WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW ˇ IMAK - MAGAZYN VIDEO ˇ AKTUALNOŚCI ˇ FORUMCzwartek, 01.01.2026
Nawigacja
STRONA GŁÓWNA

REGULAMIN
POLITYKA PRYWATNOŚCI

PARNAS - POECI - WIERSZE

WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW

KORGO TV

YOUTUBE

WIERSZE /VIDEO/

PIOSENKA POETYCKA /VIDEO/

IMAK - MAGAZYN VIDEO

WOKÓŁ POEZJI /teksty/

WOKÓŁ POEZJI /VIDEO/

RECENZJE UŻYTKOWNIKÓW

KONKURSY 2008/10 (archiwum)

KONKURSY KWARTAŁU 2010 - 2012

-- KONKURS NA WIERSZ -- (IV kwartał 2012)

SUKCESY

GALERIA FOTO

AKTUALNOŚCI

FORUM

CZAT


LINKI

KONTAKT

Szukaj




Wątki na Forum
Najnowsze Wpisy
Czy ten portal "umarł"?
FRASZKI
playlista- niezapomn...
Co to jest poezja?
"Na początku było sł...
Czy są przechowywane...
GRANICE POEZJI
Bank wysokooprocento...
Limeryki
Forma strony interne...
Ostatnio dodane Wiersze
teraz
przepuklina
"Kompromat"
O angielskim sexie
Cnoty główne
wieczorynka
Rzeka niewierna
Grudniowy. Przednówek.
Dramatyzm Bierdiajewa
Piękna para
Wiersz - tytuł: zwierzę stadne
ile wspomnień
tyle o mnie
- wiadomo że mało

próbuję przywołać twoją ostatnią minę
gdy wiatr posiekał usta
a do opowiedzenia się za sobą
pozostały tylko dwie chwile

w zasadzie twarz miałaś zwyczajną
jedynie oczy zdradzały że czekają na lokatora
- byliśmy sami
nie mając w kogo się wdać
wdał się w nas szept

w szpitalnych salach na starych łóżkach
ścielił się nowy trup
a za oknami wyglądaliśmy na zainteresowanych
wyłącznie żywymi
- obrazami szły chmury

promienie słońca przekraczały granice dnia
dlatego przypuszczaliśmy że powinniśmy stać się
a nie tylko udawać że jesteśmy

- małostkowi i nadwrażliwi kończą się szybciej mentalnie

każdy dotyk powinien ściskać pamięć jak imadło
żeby cokolwiek miało w ogóle wartość
wszystko musiałoby być tym pierwszym w życiu
razem bylibyśmy tylko
- teraz występujemy m.in.

w rezerwatach dla starców
chwytając za noże siadamy do zupy
i tracimy przyczepność
odcinając się powoli od stada

Dodane przez Papirus dnia 28.01.2010 19:36 ˇ 14 Komentarzy · 1234 Czytań · Drukuj
Komentarze
konto usunięte 7 dnia 28.01.2010 19:41
Bardzo dobry tekst, bardzo mi sie podoba.
Pozdrawiam
konto usunięte 7 dnia 28.01.2010 19:43
- byliśmy sami
nie mając w kogo się wdać
wdał się w nas szept
...supper!!
baribal dnia 28.01.2010 20:09
Dobry wiersz Piotrku - poruszający przede wszystkim - szczery i w sumie bez gierek słownych - to dobrze.
Wydaje się na pozór, że piątka i szósta cząstka plus wers je przedzielający odstają od reszty...ale to tylko pozory.
Przeczytałem od nowa wszystkie Twoje teksty.Ten powyższy obok Gatunek człowiek - zaliczam do Twoich najlepszych.
Mam mało czasu Piotrze.Będę tylko gościem od święta na pp...lub...wyjaśnię ci kiedyś na privie.
Pozdrawiam z szacunkiem i ciepło.
Jarosław Trześniewski-Jotek dnia 28.01.2010 21:15
Poczatek mnie troche zbil z pantałyku ale potem- Papirusie czyta sie. Dobre.
Pozdrawiam serdecznie:)
IRGA dnia 28.01.2010 21:24
PAPIRUSIE, dobry wiersz. Pozdrawiam. Irga
Ruth Porter dnia 28.01.2010 22:08
Bolesne, prawdziwe - podoba mi się. Pozdrawiam serdecznie - Ruth.
Bożena dnia 29.01.2010 07:34
Papirusie, wiem, że się nie obrazisz, zatem mam kilka małych uwag.
Nie buduj wiersza na wydumanych metaforach. Moim zdaniem nie są one w wierszu ozdobnikami.


Podam kilka przykładów;


Oczy czekają na lokatora mało romantycznie

dlatego przypuszczaliśmy że powinniśmy- zbyt rozlazłe
określenie

ściskać pamięć jak imadło - raczej imadło ściska przedmioty, nie zaś pamięć imadło. Jeżeli występuje porównanie do ściskania przez imadło, prosi się dokończenie porównania, np:
ściska pamięć jak imadło metal ?

w rezerwatach dla starców - zupełnie nie trafia do mnie.


Ale to nie szkodzi, innym się, tak właśnie podoba.
Zatem jest równowaga w stadzie :)
Ja wolałam twoje wcześniejsze, w tym się nieco pogubiłam
emocjonalnie.

Serdecznie pozdrawiam
Idzi dnia 29.01.2010 12:30
Bardzo mi się podoba ten Twój wiersz.
Pozdrawiam, Idzi
Janina dnia 29.01.2010 13:29
Papirusie, czytam już któryś z kolei raz Twój wiersz. Odnajduję w nim treści: o osamotnieniu, pożegnaniu kogoś, szukaniu swojego miejsca, przemijaniu, potrzebie bliskości i poczuciu utraconej wartości. Poruszył mnie. Powiem tylko, że jest dobry i skłania do powrotu. Pozdrawiam serdecznie
wiosna dnia 29.01.2010 15:48
wiosna
wiersz mnie bardzo poruszył-bardzo.Dziękuje.
Papirus dnia 29.01.2010 17:25
Barbaro, bardzo dziękuję za wizytę i ocenę. Pozdrawiam serdecznie
Andrzeju cieszę się że tekst Ci przypadł do gustu. W kwestii Twojej obecności na pp mam szczerą nadzieję, że wszystko u Ciebie dobrze. Na priv zapraszam niezmiennie. Trzymaj się ciepło. Pozdrawiam!
Jarosławie, dziękuję :) Kłaniam się
IRGO, miło mi bardzo. Pozdrawiam serdecznie :)
Ruth, miło Cię gościć. Pozdrawiam :)
Bożeno, dziękuję za uwagi i sugestie, zapewniam że wszystkie są cenne i biorę je pod uwagę. Bardzo dziękuję za komentarz. Kłaniam się :)
Idzi, bardzo dziękuję. Pozdrawiam!
Janino, miło mi że doskonale odczytujesz to na co próbuję zwrócić uwagę. Kwestie izolacji, odosobnienia, śmierci z jakiś powodów są mi bliskie. Pozdrawiam i kłaniam się nisko.
Wiosno, cieszę się że Cię zainteresował. Pozdrawiam serdecznie.
konto usunięte 36 dnia 30.01.2010 12:49
dużo motywów, dużo slajdów, które zabierają w niesamowitą przejażdżkę po wyobraźni :)
baribal dnia 30.01.2010 14:51
Piotrze, wybaczysz mi zapewne, iż za powyższy wiersz, a głównie za Gatunek człowiek, podziękuję wierszem.
Większość tekstów przerobiłem :)

piękna bestia

bestia tkwi we mnie
niema i głucha
odróżniająca
piękną duszyczkę
która tam mieszka.

współlokatorzy
zamknięci w celi.

bestia chce pieprzyć
ona nie słucha
tylko ją karmi
miecz chowa w pochwie
bowiem odmawia
cienko przędącej.

Tyson i Dahmer
King Kong - hominid
bestia to bestia
bez zbędnych imion.

bestia - znam to słowo
znam dziesiątki z dekalogu
w dupie mam to słowo.

Jeszcze raz dziękuję za wiersze i inspirację.

Pozdrawiam ciepło, raz jeszcze!
Papirus dnia 31.01.2010 07:09
whambam, dzięki wielkie za odwiedziny. Serwus! :)
Andrzeju, bardzo dobry wiersz, w tym ciekawe spektrum bestii, które wybrałeś by zaprezentować różne oblicza. Myślę, że każda z nich po części w nas śpi i wystarczą tylko odpowiednie okoliczności żeby bestia się zbudziła. No i ta bardzo celna puenta. Wiersz bardzo mi się podoba.
Andrzeju dziękuję Ci serdecznie za ten utwór. Niskie ukłony :)
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Pajacyk
[www.pajacyk.pl]
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Aktualności
ANTOLOGIA W OBRONIE ...
"W ŚWIECIE SŁOWA -PO...
XVIII Ogólnopolski K...
XLV Konkurs Poetycki...
Wieczór debiutu ksią...
Turniej jednego wier...
Szacunek dla tych, k...
Jubileusz
XII OKP im. Michała ...
OKP Festiwalu Litera...
Użytkownicy
Gości Online: 23
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanych Użytkowników: 6 439
Nieaktywowani Użytkownicy: 0
Najnowszy Użytkownik: chimi

nie ponosimy żadnej odpowiedzialności za treść wpisów
dokonywanych przez gości i użytkowników serwisu

PRAWA AUTORSKIE ZASTRZEŻONE

copyright © korgo sp. z o.o.
witryna jako całość i poszczególne jej fragmenty podlegają ochronie w myśl prawa autorskiego
wykorzystywanie bez zgody właściciela całości lub fragmentów serwisu jest zabronione
serwis powstał wg pomysłu Piotra Kontka i Leszka Kolczyńskiego

85216489 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion v6.01.7 © 2003-2005