 |
dnia 20.02.2010 11:30
black, tak się zastanawiam, celowy atak na tą właśnie autorkę?
IRGO- to bardzo dobry wiersz, o głębokim smutku, po stracie.
Zawsze wtedy jest ból i nie wiem czy udaje sie zapomnieć przewartościowując fakty.
poziom rozpaczy - czy można go zmierzyć?
bardzo podoba mi się gęstniejący chłód- mimo upału
ostatnia zwrotka jako puenta pokazuje cichą skargę- woła do świata
o uwagę, ale świat jest głuchy na cierpienie innych.
Pamiętają tylko ci, którzy otarli się o tragedię. Twój wiersz poruszył moja wyobraźnię, przypomniał o pewnych tragediach.
Dziękuję:) |
dnia 20.02.2010 11:49
black, gdybyś był tak szczery u wszystkich, naprawdę.
Jeśli obiektywizm- to w stosunku do wszystkich Autorów. Mam pokazać palcami? Żenujące to.
IRGO- przepraszam za ta wstawkę- zawołana, odpowiedziałam.
Jeszcze raz pozdrawiam Autorkę, zupełnie nie ma się do czego
w wierszu przyczepić, ale jak ktoś chce, to znajdzie. |
dnia 20.02.2010 12:21
Irgo, bardzo dobry wiersz. Słowa wyważone i każde jak najbardziej na miejscu. To jak pytania i odpowiedź: da się żyć, którą wielki ciężar i bagaż doświadczeń przygniata. Podoba mi się również: patrzeć na wszystko z poziomu rozpaczy, bo też odnosi się go gór i tragedii. Podoba mi się. Pozdrawiam serdecznie. |
dnia 20.02.2010 12:37
Gdzieś do połowy bardzo dobre - pierwsze 8 wersów. Od poziomu rozpaczy już jest kiepsko. Jakby sklejone ze sobą dwa teksty z zupełnie różnych półek.
Jeśli drugą połowę potraktować klawiszem Del i w to miejsce napisać trójwers na poziomie początku tekstu, wówczas wiersz znacznie zyska.
Pozdrawiam |
dnia 20.02.2010 12:45
Irgo
masz powtórzenia w drugiej strofie
słów słowa
osobiście zrezygnowałabym z pierwszego
wersu 'słów brakuje'
i jeszcze jedno małe 'ale'
odnośnie 'o zabijaniu czasu' i 'da się żyć'
są zbyteczne.
puenta jak najbardziej,
pozdrawiam
:) |
dnia 20.02.2010 12:50
black and blue, nie masz racji ze swoimi uwagami, wystarczy zerknąć do słownika jak definiowane jest słowo poziom i ile różnych kontacji ze sobą niesie. poza tym wiadomo, że gęstnienie chłodu to metafora i naprawdę nie należy do nie wiadomo jak karokołomnych :).
Irgo, a teraz o Twoim wierszu. jak dla mnie to nie to czego szukam w poezji i u Ciebie. są dobre fragmenty i tu rację ma Wojtek pisząc o dobrym otwarciu, są i takie, które zupełnie nie służą temu wierszowi, jak choćby cała ostatnia cząstka, czy też dopowiedzenia tego typu jak: poziom rozpaczy, zabijanie czasu, sącząca się krew - nie lubię tego typu zwrotów, takich bardzo wprost, narzucających sposób czytania...
czekam na następny :). pozdrawiam :). |
dnia 20.02.2010 13:02
Mocny wiersz Irgo, przemówił do mnie treścią. Warsztatowo bez zarzutu, powtórzenia, jak najbardziej na swoim miejscu, uznaję, że celowe i bez nich nie byłoby to samo. Widać, że wiersz przemyślany przez Autorkę i szanuję to.
Pozdrawiam serdecznie |
dnia 20.02.2010 13:15
BLACK and BLUE, naprawdę tak uważasz? Nie wierzę! Ja też pozdrawiam. Pomimo wszystko. Irga |
dnia 20.02.2010 13:18
BOŻENKO, bardzo Ci dziękuję za obszerny komentarz . ZROZUMIAŁAŚ wiersz. Cieszę się. Pozdrawiam. Irga |
dnia 20.02.2010 13:21
JANECZKO, dziękuję Ci za wnikliwe podejście do wiersza. Masz rację, wszystkie słowa zostały użyte CELOWO. Pozdrawiam ciepło . Irga |
dnia 20.02.2010 13:23
doskonale można podsumować pańską opinię
panie black and blue
'bez sensu'
czasami jak się nie ma nic do powiedzenia
to warto zamknąć usta. |
dnia 20.02.2010 13:23
Igro, to najbardziej
wystarczy tylko
przewartościować
albo chociaż upiększyć fakty
słów brakuje
zwyczajne słowa wtedy umarły
mimo upału gęstniał chłód
jak to jest
patrzeć na wszystko
:)
nad reszta bym pomyslala ;)))
pozdrawoki Igro :) |
dnia 20.02.2010 13:33
WOJCIECHU, miło, że zajrzałeś tutaj. Nie mogę się jednak zgodzić z częścią Twojego komentarza. Musiałbyś po prostu znaleźć się na miejscu osoby, której dotyczy wiersz. Musiałbyś doświadczyć rozpaczy, owego umierania za każdym razem, gdy ktoś przy tobie wybucha śmiechem i nieświadomie dotyka tego, co boli i bolało będzie do końca życia. Wiersz brzmi dokładnie tak, jak to sobie umyśliłam.
Może spodoba Ci się następny? Pozdrawiam. Irga |
dnia 20.02.2010 13:43
Irgo wszystko jest w twoim wierszu logicznie, kazde slowo na swoim miejscu, i nie odbieram jako dwóch sklejonych róznych polowek , fraza z poziomu rozpaczy w kontekscie powtórzonego ginięcia jak najbardziej -znajduje tu swoje miejsce, to jest celowy zabieg.
Dobry wiersz.
Pozdrawiam cieplo i serdecznie :) |
dnia 20.02.2010 14:04
interesująco dziś u Ciebie,
pozdrawiam |
dnia 20.02.2010 14:20
Wiersz dobry jednak brakuje w nim oryginalnej metaforyki. Warto poszukać swojego języka, szlifować go. "Gęstniejący mróz" czy "umierające słowa" słychać w poezji po stokroć, tak często, że przestaje to cokolwiek znaczyć...
Końcówka wiersza b. dobra (wielki plus!), szokuje, bo wcześniej jest średnio.
Pozdrawiam ciepło. |
dnia 20.02.2010 14:22
Podobnie jak P.Jarek. Wiersz oszczędny w słowach, ale jasny
i czytelny.
Pozdrawiam. |
dnia 20.02.2010 14:35
IRGO - wiersz akceptuję w całości - cholernie się spodobał.
Pozdrawiam. |
dnia 20.02.2010 14:41
bardzo dobry wiersz, z górnej półki w twoich. rozumiem go od początku do końca, być może dlatego, że kiedyś niezwykle trudno było mi wyjść z mojego poziomu rozpaczy. o tym nie sposób mówić, ty napisałaś, i to jak!
pozdrawiam serdecznie :) |
dnia 20.02.2010 14:58
aż się prosi by przytoczyć w formie anegdoty
scenę z powieści Szołema Alejchema, przy studni
kiedy Tewje godził skłóconych
- ty masz rację
- I ty masz rację
- i ty masz rację
wszyscy mieli rację.
IRGA napisała dobry wiersz, wyważony.
A kto jaką miarą mierzy to jego sprawa i wrażliwości.
Niezmiernie trudno wyrazić ekspresję.
Logika, poprawność ustępuje pola emocjom. Zawsze
I tak trzeba czytać.
pozdrawiam |
dnia 20.02.2010 15:06
IRGO - ja rozumiem, że wszystko jest celowe i jak najbardziej przemyślane, naprawdę. Tak jest w przypadku tysięcy wierszy. Ale dla mnie, jako czytelnika, intencje autorskie nie mają najmniejszego znaczenia.
Ja nie muszę znajdować się w Arktyce, o której traktuje czytany przeze mnie wiersz, żeby zrobiło mi się zimno. Nie muszę wspinać się na ośmiotysięcznik, żeby w trakcie lektury tekstu przez chwilę poczuć to, co jest udziałem podmiotu - himalaisty.
Jest coś takiego, co się nazywa empatia. Piszesz: Musiałbyś po prostu znaleźć się na miejscu osoby, której dotyczy wiersz - nie, nie musiałbym. Bo jest to niemożliwe, aby wszystkie doświadczenia opisywane w wierszach były udziałem pojedynczego czytelnika.
Wszystko się w tym momencie sprowadza do wykonania - zapisu wiersza. Ja nie wątpię, że autorem tekstu targają wielkie emocje. Ale te emocje nie spływają na mnie - czytelnika - podczas lektury.
Albo ja jestem głuchy, może dziś niedysponowany czytelniczo, albo nie zestrajam się z tekstem pod względem wrażliwości (w tym konkretnym przypadku mówię o drugiej części wiersza).
Jest jeszcze jedna opcja: być może niektóre fragmenty nie wyszły.
Bardzo możliwe, że część czytelników odbiera utwór bez zastrzeżeń - jestem skłonny uwierzyć, ale nie każdemu, bo niektórzy przecież kadzą pod niemal wszystkimi tekstami. Autor oczywiście z komentarzy bierze dla siebie to, co mu w jakiś sposób pomaga w redakcji wiersza lub poprawia samopoczucie. To jego wybór.
A ja piszę, jak tym momencie odbieram wiersz (jutro być może przeczytałby mi się inaczej) i jestem skłonny pisać szczerze (choć może omylnie), tym bardziej że Autorkę uważam za osobę bardzo sympatyczną :)
Pozdrawiam raz jeszcze |
dnia 20.02.2010 15:24
QIER, dziękuję za komentarz i sugestie. Nie mogę pozbyć się tych słów. Pozdrawiam. Irga |
dnia 20.02.2010 15:31
KASIU, no przecież nie mogę dyskutować o gustach. Już wiem czego nie lubisz, ale nic nie poradzę na to , że ja wprost przeciwnie. Piszę po prostu po swojemu- i tyle :)). Pozdrawiam Cię serdecznie. Irga |
dnia 20.02.2010 15:34
MADOO, dzięki, że wpadłaś :). Pozdrawiam ciepło. Irga |
dnia 20.02.2010 15:45
ELU, Twój komentarz jest dla mnie najwyższą pochwałą. Cieszę się, że widzisz celowość wszystkich użytych przeze mnie słów. Dziękuję i pozdrawiam Cię serdecznie. Irga |
dnia 20.02.2010 16:42
JARKU, nie ukrywam, że cieszę się, iż traktujesz mój wiersz jako nierozerwalną całość. Taki był zamysł. Odebrałeś mój przekaz tak, jak pragnęłam, żeby był odebrany :)) Pozdrawiam ciepło. Irga |
dnia 20.02.2010 16:44
BOLS, miło mi :). Pozdrawiam serdecznie .Irga |
dnia 20.02.2010 16:51
MERIBO, nie wiem jak Ci to powiedzieć, ale szepnę nieśmiało, że chyba mam już swój język.... A co do szlifowania- zgadzam się, nigdy za dużo.Cieszę się, że chociaż końcówka Ci się spodobała! Serdeczności. Irga |
dnia 20.02.2010 18:03
Dobry wiersz. Płynie jak piosenka.
Niektórzy nie widzą sensu, brakuje im logiki, przewartościowują siebie samych. I tak też da się żyć. Inni jątrzą, smrodzą, wyszydzają, samych siebie za wzory mając. I tak też da się żyć. Parafrazując pewien tytuł wiersza: i na nich przyjdzie odwilż.
Najtrudniej jednak żyć po stracie bliskiej osoby. Da się żyć, ale jakie to życie wtedy jest? Dobrze jest mieć, naówczas, przyjaciół.
Pozdrawiam |
dnia 20.02.2010 18:27
Świetny wiersz IRGO, od pierwszego słowa do ostatniego. Da się żyć!
Pozdrawiam serdecznie, Idzi |
dnia 20.02.2010 18:37
Nie to nie jest dobry wiersz. Po prostu nie jest ten zlepek słów wierszem - nic swieżego, nowego słownictwa, jakiegos spięcia, zadziwienia czymkolwiek, jesli już nie swiatem...słowem, nic , co tworzy poezję ciekawą i mocną. Tekst jak gaworzenie, pełne powtarzalnosci, zgrane skojarzenia. Znowu schematyczny obrazeczek, nic poza tym. Nuda.
Pozdrawiam. |
dnia 20.02.2010 19:08
ANDRZEJU, ale się cieszę! Pozdrawiam serdecznie. Irga |
dnia 20.02.2010 19:10
JACKU, bardzo się cieszę. Bardzo. Pozdrawiam. Irga |
dnia 20.02.2010 19:14
KROPKU, to wielka nagroda dla Autora, gdy czytelnik utożsamia się z peelem, zgadza się z przekazem utworu. Dziękuję Ci. Bardzo serdecznie. Pozdrawiam.Irga |
dnia 20.02.2010 19:23
Przeczytałem wiersz bardzo, bardzo wolno, uważnie.
Prostota w przekazie jest trudniejszą rzeczą. Tobie się udało.
B.pozdrawiam. |
dnia 20.02.2010 19:24
Tym razem tekst mnie nie zatrzymał, choć samo przesłanie jest mocne. Trzecia cząstka zdecydowanie mi tu nie pasuje. Pozdrawiam ciepło. |
dnia 20.02.2010 19:24
STERANY, a Twój komentarz to istne cudeńko. Tak, wszyscy mają rację. A odbiór słowa jest kwestią wrażliwości. Dziękuję za ten nietypowy, a tak niezwykle celny wywód. Pozdrawiam serdecznie. Irga |
dnia 20.02.2010 19:35
WOJCIECHU, może mi i nie uwierzysz, ale ja wiem, co oznacza słowo empatia :). Cieszę się, że nie potępiasz tych, którym wiersz się spodobał. Wszystko polega, jak to określił pewien bardzo mądry komentator, na na stopniu wrażliwości. Wiersz ma prawo nie podobać Ci się z takich, albo innych względów, ale ja upieram się, że stanowi jednak SPÓJNĄ całość. Serdeczności. Irga |
dnia 20.02.2010 19:43
DANIELU, dziękuję Ci. Poruszyłeś w swoim komentarzu ważne kwestie. Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie. Irga |
dnia 20.02.2010 19:44
Niestety rozumiem o czym piszesz IRGO. |
dnia 20.02.2010 19:50
IDZI, oczywiście, da się żyć... Cieszę się, że przyjmujesz wiersz od pierwszego, do ostatniego słowa. Pozdrawiam :). Irga |
dnia 20.02.2010 20:33
Pani FENRIR, czuję się zaszczycona.Tyle razy była Pani uprzejma pisać, że nigdy więcej, etc. - a jednak... Podejrzewam, że to co najmniej ZAUROCZENIE. Pod poprzednim moim "zlepkiem słów" pojawiła się Pani w dwa tygodnie po wklejeniu go. Jestem DUMNA. Czuję się wręcz wyróżniona. Wiem, nie użyłam w tym swoim "obrazeczku" słowa "masturbacja", co znacznie podniosłoby walory rzeczonego obrazeczka, ale Pani wybaczy, to nie moja "dykcja". Zapraszam kochaną Panią tylekroć, ilekroć tego Pani zapragnie. Z wyrazami szacunku. Irga |
dnia 20.02.2010 20:35
KOCIE, cieszę się, że przyszedłeś. Dziękuję za komentarz. Pozdrawiam. Irga. |
dnia 20.02.2010 20:38
URSULO, wszystko to kwestia wrażliwości i indywidualnego odbioru. Ostatnia strofka jest wręcz KONIECZNA. Pozdrawiam ciepło. Irga |
dnia 20.02.2010 20:40
JAGODO, dziękuję z całego serca :( Pozdrawiam. Irga |
dnia 20.02.2010 21:28
Witam
autorka mówi o targających uczuciach, i czuje się je ale proszę wybaczyć jakoś przez mgłę. I to chyba właśnie działa in minus dla tego wiersza. Tak zwykłe słowa jak najbardziej(czytałem inne wiersze autorki) i widzę, że taki obrała "styl" - to bdb. Droga IRGO warto takim słowom jednak nadać mocy, a nawet trzeba by przekaz był taki o którym mówi Wojciech Roszkowski - nie trzeba być na koronie świata by poczuć jej niepokój. Myślę, że temu wierszowi wystarczy mały lifting:). Powtarzam to z uporem maniaka, a co ktoś powiedział mi na tym portalu i dziękuję tej osobie za to, zatem - "to co nam autorom wydaje się najfajniejsze w wierszu natychmiast wywalić". A od siebie dodam - wiersz ma być wodą na młyn a nie odwrotnie:)
pozdrawiam |
dnia 20.02.2010 21:56
Pani upór jest zadziwiający, nie chcę utarczek czy kłótni, pani wie najlepiej, bo przecież wszystko można wyjasnić gustem, albo wrażliwoscią. Ja jestem wrażliwa na banały, i mimo że nie ma słowa, że to do mnie bezposrednio, bo przecież tylko do tych, którzy kręcą nosem nad pani tekstami, (ci niewrażliwi, nie znają się, brakuje im logiki, itd.) kierowane pani wyjasnienia, to pragnę powiedzieć, że "usypiające" są bezkrytyczne aplauzy - droga pani,
bo pani teksty jeden za drugim niestety nie mogą zachwycić. Pani "stoi w miejscu", i nieważne, że pani mnie ignoruje, naprawdę nieważne, bo mnie nie o osoby chodzi, a tylko i wyłącznie o dobrą poezję.
Pozdrawiam. |
dnia 20.02.2010 22:00
Witaj, KARNAKU. Dziękuję Ci, że zechciałeś tutaj przyjść i podzielić się swoimi uwagami. Pozdrawiam. Irga |
dnia 20.02.2010 22:08
Pani Irgo, pani wybaczy, ale słowo "masturbacja" jest w moim wierszu celowo i użyta. Czy pani nie słyszała o masturbacji, może? A dlaczego panią tak to słowo ubodło - droga pani, w poezji współczesnej wszystko jest ważne, każde słowo można użyć, jesli chce się wyrazić pewną mysl, proszę poczytać trochę , co się dzieje w poezji swiatowej...Własnie, bardzo proszę, żeby pani użyła wreszcie jakiegos własciwego słowa, niekoniecznie "masturbacja",
bo to już ja miałam w swoim wierszu i jestem za to słowo absolutnie odpowiedzialna, droga pani....Pani duma, z faktu, że mobilizuję panią do pisania innych niż te mdłe wierszyki, schlebia mi. Jak już swietnie napisał Ka_rn_ak, nie trzeba być na koronie świata by poczuć jej niepokój. - dokładnie tak.
Też z wyrazami. |
dnia 20.02.2010 22:09
Pani FENRIR, wzruszyły mnie Pani troska o dobro poezji i Pani niechęć do kłótni. Do łez wzruszyły. Podpisuję się. Zapraszam ponownie. W dalszym ciągu z wyrazami szacunku. Irga |
dnia 20.02.2010 22:17
Pani sobie daruje, nie wierzę pani. |
dnia 20.02.2010 22:19
O, znowu Pani! Wiedziałam, że Pani przyjdzie. No, wiedziałam! W dalszym ciągu z wyrazami szacunku. Irga |
dnia 20.02.2010 23:28
IRGO, to dobry wiersz. nie zwracaj uwagi na zaczepki.
oczywiście, nie każdy musi go rozumieć. nie każdy musi akceptować.
to nawet dobrze,
z usmiechem, pzdr |
dnia 21.02.2010 08:35
KROPKU, dziękuję Ci za wsparcie. Bo widzisz, to jest tak. Ja się nie obrażam na słowa konstruktywnej krytyki. Jeden lubi róże, drugi stokrotki, a trzeci tylko i wyłącznie niecierpki (świadomie pomijam tu tych, którzy kochają wszelkie kwiaty) r11; i to jest piękne. Gdyby wszystkim podobało się to samo- byłoby nudno. Ale wiesz, nigdy nie weszłabym do cudzego ogrodu, żeby podeptać to, za czym akurat nie przepadam. Nie znoszę agresji, agresja jest bezrozumna, niesie jedynie zło. Uważam za bardzo niewłaściwe nachalne narzucanie innym własnych poglądów i przekonań w każdej dziedzinie, także w poezji. Zawsze uważnie słucham tego, co ktoś ma mi do powiedzenia, ale nie ukrywam, że oczekuję, iż druga strona również zechce przyjąć mój punkt widzenia. Według mnie na tym powinna polegać wszelka dyskusja: otwartość na cudze zdanie, gotowość do akceptacji cudzych, bardzo różnych od moich poglądów. Czy to, że ktoś kolejny raz przyjdzie pod mój wiersz, żeby dać mi do zrozumienia, że nie potrafię, nie znam się, itd. itp. ma oznaczać, że mam się wycofać? Bo co? Bo nie zaznam spokoju? KROPKU, rpo moim nieboszczyku!r1; hihi. Ja nie dam się odstraszyć. Nic na to nie poradzę, przywiązałam się do poczciwej PP. Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie. Irga. |
dnia 21.02.2010 08:42
Przepraszam ,wszelkie cyferki i dodatkowe literki w moim komentarzu są ubocznym i zupełnie niezamierzonym efektem "wklejenia" tekstu. Irga |
dnia 21.02.2010 13:33
Witam IRGO.Wydawało by się,że poeci są ludżmi wrażliwymi, więc na portalu poetyckim pownna panować atmosfera serdeczności.Niestety,bezinteresowna zawiść,gęstnieje czasem jak chłód w Twoim wierszu.Wierszu,który bardzo mi się podoba.Pozdrawiam. |
dnia 21.02.2010 15:16
ja się wypowiem co do tego "gęstniejącego chłodu"
po te jest poezja by wyrazić to czego w zwykły sposób nie jesteśmy w stanie wyrazić słowami.
i to jest jedna z tych prób wyrażenia tego co niewyrażalne
każda tak próba powinna być właściwie rozpatrzona przez czytelnika
przez przywołanie własnych uczuć a nie odwoływania się do logiki.
wydaje mi się też, że taka próba wyrażania odczucia, uczucia jest pewnym rodzajem metafizyczności pojęciowej, której nie da się pojąć w sposób logiczny, ponieważ logiczność w takim przypadku jest ogranicznikiem dla czytelnika, a tak byc nie powinno bo zahamujemy rozwój poezji.
rozumowanie black and blue w tym przypadku odrzucam.
poezja nie moze być ograniczona w takich ramach.
pozdrawiam |
dnia 21.02.2010 16:26
BOGDANIE, są wrażliwi, tylko czasami jakieś licho zamąci :)). Cieszę się, że wiersz przypadł Ci do gustu. Pozdrawiam serdecznie. Irga |
dnia 21.02.2010 16:29
RABI, cieszę się, że właśnie tak pojmujesz poezję. Pozdrawiam Cię ciepło. Irga |
dnia 22.02.2010 09:04
Witaj Irgo , podoba mi się Twój wiersz .
Pozdrawiam ciepło ! |
dnia 22.02.2010 10:06
KASIU, serdecznie Ci dziekuję. Pozdrawim. Irga |
dnia 27.02.2010 10:55
Świetny wiersz:) Pozdrawiam. |
dnia 28.02.2010 09:00
JERZY A.B., te miłe, że zajrzałeś do mnie. Dziękuję serdecznie za komentarz. Pozdrawiam. Irga |
dnia 05.03.2010 15:25
wyraznie przejmujacy wiersz, trafia prosto i zdecydowanie w umysl |
dnia 06.03.2010 07:24
JAGUARZE, bardzo dziękuję za komentarz. Zrobiło się cieplej. Pozdrawiam. Irga |
|
|
v6.01.7 © 2003-2005
![[www.pajacyk.pl]](/fusion/images/pajacyk.gif)