daleko mi do artysty

po swojemu w zaciszu nadziei
słowem próbuję opisać miłość
zwykłą codziennie piękną
która zawsze obecna we dwojgu
uczy być ponad miarę pragnień
z upływem lat
staje się teologią poczynań

a jeśli poezji w tym nie ma
cóż nie za poezję Bóg mnie oceni
a za słowa z małych wyznań
przez które życie nabiera kształtów nieba