Czym tak naprawdę jest życie nasze
Los okrutny... fałszywa prawda...
Radosny początek a koniec smutny

Kim jestem sam nie wiem i jakie jest moje przeznaczenie i co w życiu uczynić mam
aby było mi na duszy lżej żeby nie być sam
smutna destrukcja naszego bytu brak tolerancji
i zrozumienia świat z cudu Bożego w ruiny się zmienia

Chowam się uciekam jak dziecko przerażone płaczące przed wszystkim co widzę
sam siebie jako człowieka brzydzę się i wstydzę

Upada nasz świat przez Boga stworzony przez jego córki i synów z pluty upokorzony...
widzę swe życie mało klarowne na pozór tylko szczere cudowne chciałbym by zapach i smak
słodki wina miało... lecz to za mało.

Żeby z drogi zawrócić dni kilka cofnąć zniszczyć
zło spalić fałszywą drogę gruzem zawalić
a pózniej minuta po minucie
życie dobrem ratować coś z niego ocalić.