od tylu lat tak samo się uśmiecham
patrzę w oczy i ciągle milczę
a oni plotkują wygadują brednie

nie lubie tych godzin
gdy gwar miesza się z pyłem
i muszę udawać że cieszy mnie ten tumult
setki oczu o nienasyconych spojrzeniach
chcą poznać moją tajemnicę. głupcy!

jeszcze nikt tego nie dokonał
od chwili gdy ON po raz ostatni
wygładził moje włosy
nadając im barwę i zapach

naprawdę mnie rozumiał
i kochał. moją tawarz
porysowały srebrne siateczki godzin
w końcu ile lat można żyć
w tej samej ramie

i znudził mnie okropnie
jesienny pejzaż za moimi plecami