Wśród ciszy poranka mgła gęsta zastygła
Polski Orzeł Biały połamał swe skrzydła
I stracił swą Głowę i resztę swych Członków
Ojczyzny kwiat - królów i wieszczy potomków

Leciał z pojednaniem lecz Katyń - przeklęty
Nie wybaczenia lecz ofiar zażądał zastępy
I stało się zadość złym jego pragnieniom
Daninę kraj składa ziemi obcej cieniom

Cierpią niewymownie i ciała i dusze
Trwając w milczeniu i cierpiąc katusze
W świat się unosi żałobnych serc przesłanie
Polska żal zwycięży i z kolan powstanie

Przekuje dar wielki ofiar krwawej kaźni
W polsko-rosyjski zaczątek przyjaźni
I jedno jest pewne: w oczach naszych Święci
Nie zapomnimy! Cześć Waszej Pamięci!