I oto nagle w Smoleńskim lesie rozkwitają kwiaty.
Jest ich coraz więcej i więcej skąd ich tak szybko przybywa,
Jest dopiero kwiecień i przyroda jeszcze uśpiona,
Nagle staje się żywa jakby nagle przez kogoś obudzona.
Tak, to krew Pana Prezydenta i Polskich patriotów
Gdy się z krwią Polskich oficerów połączyła,
Tak nagle wszystko do życia pobudziła.
Kwiaty są niewinnie białe i krwisto czerwone,
Bo są Polskimi łzami i Polską krwią obficie karmione.
Te kwiaty nie są milczące, one przemawiają
I do pojednania wszystkich nakłaniają.
One proszą o pamięć, o prawdę i o pojednanie,
Aby cały świat usłyszał to wielkie wołanie.
Chcą ciągle być żywe nigdy niezrywane
I wspólnie przez Polaków i Rosjan ciągle pielęgnowane,
Aby pamięć o nich zawsze wieczna była
I do nauki historii polskim dzieciom służyła.