Na śmietniku życia okruchy
w uliczkach zapomnienia błąka się nadzieja

a dookoła horyzont...
za zamkniętymi drzwiami echo... wspomnień

wiatr rzuca liść ,rdzawy kolor zaplatał się w emocji
lustro skrzywione nie przyjmuje twarzy

łza kłamie,spływa w bruzdach życia
wołanie choćby o okruch nie ma sensu

głos odbija sumienie,piłka wciąż się toczy
bez sensu...

składanie w całość, trudne
życie niczym puzzle wciąż tkwi w kartonie

z etykietą...



sprzedane