ty płacz bękarcie zmiętych kart zamieszkujących kąty
szeptała

tamtej nocy wędrówki palców po albumie
napotykały twarz o fakturze ziemniaczanego pola
piersi zapadły przekleństwem

że
za późno

za mocno przyszło wołać
o brzask opierając uparte spojrzenie
a potem nanizać na grzbiet kolejny dzień

ty lepiej śpij Symeone
śnij swoje mary lepkie od cudzych rąk