Kochać Ciebie jak pejzaż rodzinnego domu
I tulić do siebie dziecięcy obrazek.
Przynosić co rano deszczem zmoczone kwiaty
Na dobranoc słać pocałunek wiersza.

Kochać Ciebie to wzlecieć na najwyższe góry
I patrzeć jak bawisz się chmurami.
Tobie słodycz wypisać na leżącej trawie
Pocałunkiem potargać Ci włosy.

Kochać Ciebie to słyszeć słodki wiatru powiew
I strumień grający na górzystych harfach.
Jak płomień ogniska pieści chrust łagodnie
Tak stabilnie jak pod nogami Ziemia.

Kochać Ciebie to szczęście wpisane w ryzyko
Że słońcem olśniona pobiegniesz promieniem.
Przytulisz pierwiosnki na innej polanie
I wrośniesz w Ziemię wraz z obcym nasieniem.