I jak tu przelać na papier
nicość, która pozostaje w marzeniach -
drwiąca lecz łagodnie
dając do zrozumienia, że nie ma czego szukać,
gdy się zbyt łapczywie
pragnie wyłapać sens w tym?
A człowiek, choćby się starał,
planował przyszłość świetlaną
i tak nie dobrnie do sedna
gorliwie się oglądając -
taka natura,
że ciągłość musi zachować,
bo się narodził w czasie,
gdzie wszystko trzeba planować.