Biegnąc, za pełnym portfelem
traci się wzrok, okruchy dławią,
złoto ciąży, Ciągłe zawodzenie:
tylko wiatr w oczy łatwo przychodzi.
Winę można zrzucić na instynkt,
gdyby nie świadomość.

Zauroczeni poezją przytakują
plując na starych bogów,
na kolanach przed nowymi
gonią w narkotycznym śnie iluzje.

W imię zasad przeszliśmy zwierzęta;
silniejszy dusi słabszego, choć nie musi.
Czas rozdziela plewy od ziarna,
nie wiadomo, na którą zwali kupę.