tysiąc razy trudniej umierasz
tysiąc razy trudniej się uczysz
twoje ciało jest z plastiku

mija cię na ulicy kobieta liżąca
lody a jej niemy głos tkwi pomiędzy
zagadką mijanej lalki a rozwiązaniem
w mężczyznach zespolonych

w pracy twoja zimna ręka dotyka
ciepłego pacjenta ale nie strzelają
tysięczne gwiazdy spod laski-skalpela
uderzającego o jego kamienną postać

po raz tysięczny nie borykasz się
co powiedzieć innym ale podsumowujesz
z chirurgiczną lekkością a przy tym
jakby symulujesz ostatni oddech

"zbyt długo albo krótko po prostu zbytek
żołądka który zwracam potrzebny albo nie
dla mnie nieważny bo już martwy"