była bolesna jak inne panny z dobrych domów
którym dozorca zamykał bramy skrzypiące dbałością o politury
po kolacjach okna świeciły pustkami
tłumiąc jednakowe oddechy

weseliła się jak inne kobiety zrzucając zasłony
blade od wyczekiwania podróży
gdy zakwitała na piasku rysowała inicjały
wiatr okrywał je kurzem i była szczęśliwa
przed potknięciami

odchodząc zostawiła pamiętnik
bez ostatniej kartki wyrwanej Bóg wie dla kogo
przymierzam jej szare okrycia
do każdej pory roku