Nie jestem autorem alfabetu
Ani wydawcą książek
Ale żeby dojść do poetyckiego tekstu
Trzeba wyczytać miłości watek

To przecież proste
Ludzka to sprawa
Jak światło i cienie
Czasu oprawa

Składając życie - noce i dni
Fakt dobrych wieści także i złych
A wiedza gromadzona co w sercu się tli
Nabiera treści głęboko duchowych

I nie ma potrzeby tworzyć teorie
Co rozumuje a nie pojmuje
Baza doświadczeń znaczy rękojmie
A język pisany nie dokonuje

To tylko przesłanie tej części wiedzy
Taki to praktyk może odczytać
A że w miłości, nic nie przybywa niestety
Trudno z inwencją ja porównywać

Czas jak i człowiek ciągle ten sam
Taki tytuł albo szata linę przeciąga
A mózg do ducha jaki przybiera stan
Że nowoczesność szczyty osiąga

Lecz to są słowa nierozpoznane
Nic nie znaczące dla bezmyślności
Jakoby zegary usadowione
Pouczające wolną przestrzeń świadomości