powstaję zewsząd
podążam donikąd
ja święta materia
stworzona z czegoś i z niczego
wciąż szukam ciebie mojego cienia

ktoś zaplanował mnie i mój świat
i ciebie gdzieś w nagrodę schował
buduję wciąż domki z kart
szukając drzwi docelowych

układam fragmenty z poprzednich lekcji
gdzie istniał czas przed czasem
w zwierciadle oczu w lustrach przestrzeni
ciebie odnajdę i już na zawsze
kluczem do szczęścia mi pozostaniesz