zazwyczaj winni są inni gdy nas zaboli
a to co przychodzi jest konsekwencją przeszłości
nieuniknione gdy zatajone
możliwe jeśli przebaczone

życie jest ciągiem nieskończonych poczynań
bez których traci się własną tożsamość
a przecież istotą relacji osobowych
jest pełna świadomość konsekwencji

a ona ta nauczycielka życia ta głupota
wybryk słabości i niekonsekwencji
nie leczona z nadmiaru pychy
budzi demony zła w różnych rozmiarach

nie ma granicy ani zła ani miłości
obje wobec siebie w opozycji
czerpią siły z bezsilności tej drugiej
ból jest zazwyczaj cierniem ostrzeżenia