Drzwi znowu zamykają się za nami z hukiem,
a z ust pada kilka spiesznych wyznań.
Zamglone oczy rozsądku przymknął jęk
niedosłyszalny dla wyrzutów sumienia.

Powietrze zgęstniało rozgrzane dłońmi,
niepotrzebności opadły na podłogę
ukazując aksamitne pragnienia i gęsią skórkę.

Popchnięte pożądaniem dotyki stają się natarczywe,
okrzyki zarumieniły okna i firanki, które patrzą
jak powoli opadamy z sił.

Razem z ciszą nadeszły nowe nadzieje,
ale odwracasz się i z powrotem zakładasz obrączkę.