dnia 19.12.2011 06:52
"wszystko co dotykalne
rzuca cień
więc mnie tu nie ma"
a podskórnie
"morze szumi
o życiu według własnej woli
o niepokorności"
Otóż tacyśmy; niby pozwalający "porwać fali".
Pozdrawiam, Kazik1 |
dnia 19.12.2011 07:47
Dla mnie morze także szumi tak bardzo według własnej woli, wiersz pełen przestrzeni, czuć ją bardzo mocno. |
dnia 19.12.2011 08:06
Krucha i ulotna obecność.Zarówno wobec Demiruga(lawina bieg od tego zmienia po jakich toczy sie kamieniach) upływającego czasu. I wobec jednego z żywiołów.Szumiące morze a jakże niepokornie... Piękny wiersz.
Pozdrawiam serdecznie! |
dnia 19.12.2011 08:13
Piękna impresja, przemijamy, tylko to niepokorne morze, zawsze to samo, choć nie takie samo.
Pozdrawiam, Idzi |
dnia 19.12.2011 08:25
nieobecność? A może jednak obecność, tylko jakby w innym wymiarze, tym nie koniecznie fizycznym, za to przenikająca to, co dotykalne? Refleksyjny, liryczny. Poczytałam w zamyśleniu. Pozdrawiam serdeczenie, Ewa |
dnia 19.12.2011 09:25
Irgo, hmmmm, lubie. Podoba mi się, jak zawsze, no moze za wyjątkiem autobusu :) Być poza dotykiem, nie rzucać cienia, a jednocześnie jakże być sensualnie. Piękna gra słów, prosto a misternie, jakoś czule. Na tak, pięknie. Czekam na kolejne.... A |
dnia 19.12.2011 09:30
zrobiłbym "zamknąć w klepsydrze dłoni" jakoś tak, tak ładniej. a niepokorność super. A |
dnia 19.12.2011 11:27
fakt, ma własną wolę... |
dnia 19.12.2011 11:46
Świetne "impresje" IRGO :))) jesteśmy, ważne, ze jesteśmy...
http://www.youtube.com/watch?v=xVtP9ZeM900&feature=related |
dnia 19.12.2011 12:38
Jakże kruche i ulotne jest to życie ...
Trafiłaś tym wierszem w sedno .
Teraz , kiedy idą święta - ta smutna refleksja kołacze się w głowie.
A mnie tydzień temu zmarł mąż nagle na zawał serca.
I jak tu się cieszyć ?
Pozdrawiam |
dnia 19.12.2011 14:05
zainspirowałaś mnie. już wiem, napiszę wiersz.
dziękuję, IRGO.
znaczy, podoba mi się. nawet bardzo.
uściski, umiarkowane :) by nie naruszyć
tego ego i tamtego ;) |
dnia 19.12.2011 16:24
Ciekawie rozpisane, jak dla mnie- do zapatrzenia się w dal :) z pozdrowieniami. |
dnia 19.12.2011 17:32
Trzeba wielkiej wiary by niepokorność wynikała z pokory. ;) Pozdrawiam autorkę. |
dnia 19.12.2011 18:03
Kazimierzu, dziękuję za komentarz. Pozdrawiam. Irga
helutto, bardzo dziękuję i pozdrawiam. Irga |
dnia 19.12.2011 18:06
Jarku, bardzo Ci dziękuję. Pozdrawiam ciepło. Irga
Idzi, dziękuję za miły komentarz. Pozdrawiam serdecznie. Irga |
dnia 19.12.2011 18:11
Ewo, bardzo dziękuję i odwzajemniam serdeczności. Irga
Magrygale, bardzo dziękuję za komentarz. Pozwolić się zamknąć w dłoni, skąd istnieje możliwość wydostania się, a uwięzienie w klepsydrze- to dwie różne sprawy... Pozdrawiam serdecznie. Irga |
dnia 19.12.2011 18:15
mastermood, i całe szczęście... Pozdrawiam. Irga
Kasiu[/b[b]] Droga, współczuję Ci. Z całego serca. Żadne słowa nie oddadzą tego, co chciałabym Ci powiedzieć. Przytulam Cię. Irga |
dnia 19.12.2011 18:24
kropku,Ty myślicielu jeden. Pisz, pisz, wiesz jak lubię Twoje pisanie. Serdeczności. Irga
P.S.
No, nareszcie kogoś zainspirowałam. A więc -jestem inspiratorką ;). Bardzo przyjemne uczucie
maciejowy, bardzo dziękuję. Pozdrawiam serdecznie. Irga |
dnia 19.12.2011 20:10
Urzekł mnie Twój wiersz Irgo. Pytanie o to, gdzie jesteśmy, kim jesteśmy, jacy jesteśmy? Niedotykalni, niepokorni...Duża przestrzeń do interpretacji. Pozdrawiam serdecznie. |
dnia 20.12.2011 07:19
Ładne :) Pozdrawiam. |
dnia 20.12.2011 08:37
Cóż ja skromny składacz słów mogę dopisać, kolejny wysokiej próby utwór, podany ze smakiem, pozdrawiam |
dnia 20.12.2011 10:07
wszystko co dotykalne
rzuca cień
więc mnie tu nie ma
To, biorę dla siebie. Sama mam czasami wrażenie,
że i mnie gdzie bądź.. nie ma...
Spokojnych Świąt ;) |
dnia 20.12.2011 14:51
Robercie, dziękuję za odwiedziny. Pozdrawiam serdecznie. Irga |
dnia 20.12.2011 15:00
Janeczko, tak właśnie jest. Pozdrawiam ciepło. Irga
kasiuballou, cieszę się :)Pozdrawiam. Irga |
dnia 20.12.2011 15:02
RkuG., bardzo Ci dziękuję. Pozdrawiam. Irga
Bożenko, i masz rację. Życzę Ci pogodnych Świąt. Irga |
dnia 21.12.2011 08:30
dla mnie:
wszystko co dotykalne
rzuca cień
więc mnie tu nie ma
jest piasek
pozwala się porwać fali
reszta nie bardzo
pozdrawiam |
dnia 21.12.2011 12:12
żeglarzu, dziękuję za wizytę. No to do następnego wiersza. Pozdrawiam. Irga |
dnia 21.12.2011 17:16
znowu krucha, słaba i silna:) taka piaskowa, ale tylko znad wody
pzrd. |
dnia 21.12.2011 17:17
oj
koncówka zepsuta:(
pzdr. światecznie już:) |
dnia 21.12.2011 19:03
sykomoro, dziękuję za odwiedziny. Ja również pozdrawiam Cię świątecznie :) |
dnia 23.12.2011 19:32
Podoba mi się, daje wiele kompozycji, niby niewielki...a może wiele.
Pozdrawiam. |
dnia 30.12.2011 18:46
warisdir , bardzo dziękuję i pozdrawiam serdecznie. Irga |