Ziemia niczyja, a po stokroć zaludniona,
ale nie znajdziemy ich nigdzie.
Dziś dicke Bertha zagrała nam na zębach; budząc smak gangrenicznej sceny.
Prusak-Wilk, co metr kieł nastawił,
Do setnej odległości horyzontu- instynkt śmierci budzi.
I jeszcze rigaudon na CKM dla swawoli.
Już wszystko.

A nocą? Nocą spokoju Vingt-en-un na pół talii; damy na walety, a walety za króla.
Brak wonnej rodni doskwiera bardziej, więc
przy szalecie samogwałt na zmiany.
Co niektóry nie zamknie powiek, co drugi już śpi.
Nie, nie chciałem oszaleć...

Znów pobiegniemy nad ranem.
A jutro nas, bezimiennych, ochrzczą mianem doskonałym:
"na Zachodzie bez zmian"