z miną zbitego psa
przemieszczam się przez życia zielenie
na kolanach proszę
o ziarno

nadal jestem zbyt kulawy
by umrzeć naturalnie
rak zawał gangrena
po cholerę jestem obdarty
z Jezusowego szczęścia

niezasłużone spojrzenia
ganią mnie do roboty
na drabinie jestem
do raju bram mi trzeba
po kromkę chleba

niewiele mam
chylę się ku zachodowi
bez kaktusa i rękawic
by raz jeszcze ująć w ręce
głowy maluczkich po sromotnej męce

jużci nie wiem
gdzie podzieją się gadziny
na wypadek mojego lotu z dołu do góry

pośród anieli
włosy się wybieli