Jest bozia Polityka nad skurczonymi ciałami, wyprutymi z duszy,
z najprostszych radości i wypchanymi ideowymi trocinami.
Nowe żywe zwłoki w witrynie nowego, lepszego świata.

To ta sama O, bozia kociętacyjna! - niepostrzeżenie
łagodna gra słów - dziecinada zagłady,
niepoprawnie poprawna jak chory psychicznie chirurg.

Jest bozia Rozum jak chłodne tryby w odkrywanych mechanizmach.
Racjonalna, od skrytej pogardy po obojętność.
I bozia Wiara jak nieuzasadnione czekanie na miłość.
Czasem do śmierci i przez uśmiercanie radości.

W końcu jest bozia Bozia, patrząca zawsze smutno lub gniewnie.
Stojąca nad łóżkami dzieci generałów wszystkich racji.
Modlitwa do niej jak pokrętna nadzieja, tak łatwo
zamienia się w ironię - "Pocieszycielko nasza".