próbuję brak mierzyć pośrednio, na przykład
w zapachach.
ale wciąż wychodzą lata,
suszone liście, dym, makówki;
zawsze jednak coś
zgniecione otwartą dłonią, jak mucha.
słyszałam, że

bez wszystko dostanie
i wszystko zabierze najszybciej.
o tym właśnie jest jesień
stworzona przez boga dla błędów
i długiego cienia.

nic z kolei
jest owocem drzewa czasowników
( patrzeć, milczeć, słuchać )
jest zmarzniętym jabłuszkiem,
końcówką jabłonki.

nie raz wiedziałam, jak cień się wydłuża
jak pochłania: coś czego nie ma

tego nie będzie.