Ślady
                                                / Mojej Żonie /


Tulę cię w dłoniach bo nie wiem jak będzie
kiedy zabraknie wysokości a światło
zamknie się w kształtach bez wyjścia

Śledzę twój uśmiech - przypomina rzekę
ryby słów ciągną - będziemy długo łowić to milczenie
będziemy jeszcze sferą ciał niebieskich

Dotknięć sklepienie - ile w nim ciężaru
jakby na potem- jakby bez pamięci

Czas wynajęty stanął w ciepłym miejscu
czystej zieleni

Przetrwamy wszystko zżółkniemy jak zdjęcie
zajęci sobą - któż nas zauważy.