zanim znajdziesz swoje imię na śliskich ścianach cokołu
zanim znów spróbujesz wynieść tarczę z trojańskich popiołów

zanim zechcą Cię osądzić z prawa domniemanej winy
popatrz słowa lubią błądzić jak Jakub pamiętaj czyny

w domach nie szukaj z kamienia czego nazwać nie potrafisz
a kowadło przeznaczenia wędrówką rozbij jak grafit

i nie myśl że ja się staram grać przed Tobą jezuitę
swój Rzym gaszę i podpalam patrzę czasem tęskno w brzytwę

zanim znajdziesz swoje imię i wpadniesz pod szpony orła
pamiętaj jest jeszcze wino Biebrza i stara Pogoria