wypełzam z oparów snu
echa koszmaru spływają wokół czernią
nie pamiętam gdzie i kim jestem
dźwięk alarmu przywraca świadomość

wzrokiem szukam rozjaśnionego okna
tak mi poradziła stara kobieta
spójrz w światło a nocne zmory znikną

przedzieram się przez godziny dnia
wykonując obowiązki
w pamięci rysują się mgliste obrazy i wizje

umysł krzyczy nie zasypiaj
lecz zmysły potrzebują odpoczynku

zanurzam się w stach
tak codziennie noc w noc

pętla zaciska się na gardle