homo sapiens
ostatnim etapem
na ewolucji mapie
w utopii atrapie
utopiony ledwo sapie
ten mały ludzik
pogrążony w obłudzie
tudzież ciągłym trudzie
by zapobiec nudzie
umysł jak plastelina
powyginany w rozkminach
wydłużany jak gumowa lina
ciekawości dystans
alpinista
na postępu nizinach
wciąż chce się wspinać
nim porwie go
własnych pomysłów lawina

imaginacji trampolina
odbija wciąż w nicość
tych dręczonych bytu tajemnicą
tu gdzie głupota sięga zenitu
miota się
w swej fantazji wymiotach
ta naiwna istota
bo wierzy że jest czymś więcej
niż tlen węgiel i potas
że stanowi esencję
wszechświata w którym
ma monopol na inteligencję
chce skrywać swe intencje
by w porywach brawury
móc przenosić góry
chce się wyrwać prawom natury
bo ma wniosek prokuratury
piątkę z matury
i zna historię
z wątkiem dyktatury

lecz na bakier z rozsądkiem
wszelakie umysłu tortury
piętrzą czarne chmury
pod nimi hominid
zniewolony
przez ten niby intelekt
błądzi wpuszczony w maliny
ewolucji fortelem