Choćbyś za wszys­tkie ciężkie pieniądze
Wy­wal­czył morza wysp, wyr­wał słońce,
By cały świat splen­do­ru zaz­drościł:
Nie ku­pisz miłości.

Choćbyś każdy dzień zat­kał ro­botą,
Podróżami, chwi­lową pie­szczotą,
Uto­piony w sa­tyno­wym złocie:
Uleg­niesz tęskno­cie.

Choćbyś prze­cinał spor­to­wym autem
Europę r11; między rautem a rautem
Jachto­wał Grecję, spał w Yoko­hamie:
Sa­mot­ność cię złamie.

Choćbyś, otoczo­ny dob­rym gro­nem,
Kar­mił się chwilą jak wi­nog­ro­nem
Słod­kim, to jed­nak smak się pop­su­je:
Bo ko­goś bra­kuje.

Choćbyś ze­garek na stru­siej skórze
No­sił i goździ­ki w gar­ni­turze,
Pięknej a zwykłej nie masz oz­do­by:
Kocha­nej oso­by.

Ty - kochasz zby­tek i młode ciało,
Ja - hołduję kruchym ideałom.
Choćbyśmy złożyli rac­je swo­je:
Kłamiemy obo­je.