Niebo milczy.

Pijacy gubią resztki wczorajszych
planów, przechodnie zerkają z dezaprobatą
spiesząc do domu po swój grzeczny
orgazm, koniecznie przed dwudziestą drugą.

Wcześniej zaciągnięcie zasłon, później papieros
- z obowiązku.
A po ulicach przewala się życie, we wszystkich
aspektach umierania.

Jeszcze sprawdzenie zamków i można zapaść
w przejrzysty bezsen. Noc z godziny na godzinę
marnieje, ostatni łowcy zbierają resztki
skarbów.

Kaleki dzień jak zwykle zaskakuje tułaczy,
gdzieś pomiędzy delirium a beznadziejną
żebraniną. Ostatni ekshibicjoniści zwijają
kramy pod poły płaszczy.

Niebo milczy.