minąwszy zaraz się stanę
wizją ze słów lepioną
dobrą i piękną, albo obrazem
rzeźbionym myślą złotą

na po-mnie okresy się zjadą
ci, co zobaczyć wciąż chcieli
zastawę stołową, żonę, twarz młodą
wolną od zmartwień, podobną

ku tej wieczerzy bez mojej osoby
chylić się będą wujkowie zgłodniali
topiący żale jak pierwszą marzannę
w wódce wolnej od pokory

na tym spotkaniu nieplanowanym
urządzą pokaz zdań złotych
które oszroni zima pancerzem
niszczonym przez pierwsze roztopy