może i nawet lepiej że już nie pamiętam
jak wygląda poduszka i do czego służy
mogę się bez niej obejść nie jest mi potrzebna
umiem już spać na ziemi jak na płatkach róży

nauczyłem się słuchać jak trawa oddycha
i jak pachnie przymrozek pod zmęczoną głową
która nawet nie czuje kiedy snu dotyka
wyobraźnią marzeniem puszystym jak obłok

coraz trudniej mi zasnąć od jakiegoś czasu
a jeżeli się uda budzę się po chwili
liczę gwiazdy drzemiące w szczelinach szałasu

póki się w tym liczeniu nie zdarzy pomylić
albo oczy wspomnieniem o Stachu się zeszklą
dając dowód że również spać nie może przeszłość