to tylko źródła hologramu
u podstaw świata drżące światła
a my tak pewni dotyku
nim noc się skończy ostatnia

nim się galaktyk spirale
odkręcą w nieznaną stronę
jak twoje plany poranne
z których się śmiejesz wieczorem

świętujmy tutaj wytrwale
świętujmy zatem z wiwatem
szokowy dusz metamorfizm
kosmosu źrenic erratę

co ludzkim zmysłom nieznana
w przeczuciach tylko się jawi
jak z naszych odbić witraże
niszczone lat promieniami

co przez nie zerka jak w lustro
wszechświat z oddali na siebie
ogląda dziwne dziedzictwo
wodorem węglem i tlenem

i pewnie smutny śmiertelnie
w swych odległościach by szlochał
nie wiedząc nigdy jak pięknie
bezwarunkowo tutaj ktoś kocha