poezja polska - serwis internetowy

STRONA GŁÓWNA ˇ REGULAMIN ˇ WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW ˇ IMAK - MAGAZYN VIDEO ˇ AKTUALNOŚCI ˇ FORUM ˇ KSIĘGARNIA "POEZJA"środa, 25.04.2018
Nawigacja
STRONA GŁÓWNA

REGULAMIN
POLITYKA PRYWATNOŚCI

PARNAS - POECI - WIERSZE

WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW

WIERSZE /VIDEO/

PIOSENKA POETYCKA /VIDEO/

IMAK - MAGAZYN VIDEO

WOKÓŁ POEZJI /teksty/

WOKÓŁ POEZJI /VIDEO/

RECENZJE UŻYTKOWNIKÓW

KONKURSY 2008/10 (archiwum)

KONKURSY KWARTAŁU 2010 - 2012

-- KONKURS NA WIERSZ -- (IV kwartał 2012)

SUKCESY

GALERIA FOTO

AKTUALNOŚCI

FORUM

CZAT

KSIĘGARNIA "POEZJA"

LINKI

KONTAKT

Szukaj


Ostatnio dodane Wiersze
Dla niej moje tęsknoty
Interesant, Triolet ...
Epitafium posłowi Pi...
kolacja z Emily Dick...
szpilka
Mumifikacja poety
ćwiczenia na postaciach
Śnienie.
Sen
Więzy krwi
Wątki na Forum
Najnowsze Wpisy
,, limeryki"
rusinki (limeryki i ...
Co to jest poezja?
"Co to jest poezja?"...
Uśmiechnij się
EKSPERYMENTY
slam?
Wiosna
FRASZKI
Od kamienia do hash ...
Licznik odwiedzin
[licznik]
Wiersz - tytuł: Błędy młodości
Każdy z nas popełnił w młodości jakieś błędy:
Zranił bliskiego; zamiast tu, poszedł tamtędy.
Ja z kolei, gdy przechodziłem przez czas buntu,
Wpadłem w złe towarzystwo, aż poniżej gruntu.
Była to młodzież bardzo chamska i zadziorna.
Czy winić za to rodziców? To kwestia sporna.
Niemniej jednak w czasie kilkunastu miesięcy
Byłem świadkiem rozbojów - każdy był prosięcy.
Tylko raz mój udział był poniekąd aktywny.
Poniosłem za to karę - usłyszałem: "Winny!".
Nie zależy mi, by moje imię wybielić.
Postanowiłem się tą nauczką podzielić.

Raz banda, wrzuciła petardę do kaplicy,
Po czym usiadła na ławce z flaszką Soplicy.
Wtem podeszła do nas kobieta z chorą córką.
Spytała, czy możemy pomóc jej ze zbiórką.
Herszt splunął na bruk. Zaczął córkę parodiować:
"A może by tak w cyrku dziecko wypróbować?"
Jak nam nie wstyd, spytała nieszczęsna kobieta.
?A może pani przydałaby się mineta?"
Guru naszej bandy nie dawał za wygraną.
Biedaczka wyglądała na zrezygnowaną.
"Kiedyś była młodzież..." - rzuciła na odchodne,
Chowając worek dany na monety drobne.
Wstyd mi jest niezwykle, kiedy o tym wspominam,
A dziś jeszcze bardziej, gdy tę kobietę mijam.
Chwyciłem butelkę. Rzuciłem ją przed siebie.
Pamiętam tenże widok. Flaszka się kolebie
Oraz z impetem tłucze się na główce dziecka
I plami się czerwienią krwi jej matki kiecka.
Łatwo się domyślić - zwialiśmy, gdzie pieprz rośnie.
Akcja ta nie skończy się dla mnie radośnie.

Jeszcze tego dnia, do drzwi pan sołtys zapukał.
Gdyby nie znachor, całkowicie by nas spłukał.
Na szczęście mężczyzna uratował dziewczynkę,
A groziło jej zamienienie się w roślinkę.
Uznano jednak, że czyn, nie ujdzie mi płazem.
Wyprowadzono mnie w kajdankach, raz za razem.
Na drugi dzień w remizie, odbył się mój proces.
Wiedziałem, że poniosę karę za ten eksces,
Nie przypuszczałem, że będzie ona tak ciężka,
Acz krzywda, jaką zadałem, mogła być wielka.
Nie powiedziano mi, jaką otrzymam karę.
Miałem przyjść na rynek i przeprosić ofiarę.

Tak też uczyniłem na drugi dzień publicznie.
Moje przeprosiny zostały wnet przyjęte.
Myślałem, że to już koniec upokorzenia.
Wtem dostrzegłem porozumiewawcze skinienia.
Nagle zaszła mnie od tyłu para strażników.
W ułamek sekundy, z pomocą kilku ruchów,
Moje ręce unieruchomione zostały.
Stalowe kajdanki moim wysiłkom sprostały.
Szybko łzy zaczęły mi się cisnąć do oczu.
Poczułem również miękkie rozluźnienie w kroczu.
Przyprowadzono mnie do drewnianego słupa.
Nie miała w całości wyjść z tego moja pupa,
Albo plecy, bowiem ściągnięto mi koszulę.
Nikt mi nie pomógł, choć widziano jak się kulę.
"Początkowo planowaliśmy ci wlać pasem,
Acz skoro jesteś już rosły i mówisz basem,
Lepiej będzie, jak oberwiesz skórzanym batem.
Sześćdziesiąt i po krzyku. Stolarz będzie katem.
Poleje się, co prawda, z ciebie krew, co nie lada,
Lecz dziecku mogła się stać znacznie większa krzywda."
Osiłek wziął pejcz, nim zdążyłem się odezwać.
Zacząłem rozpaczliwie krzyczeć oraz wierzgać.
Nikt jednak nie zważał na moje przerażenie.
Stolarz popisowo zaczął batem trzaskanie,
Aż w końcu z wielką siłą w plecy mi wymierzył.
Ból był niewiarygodny, jak tylko uderzył.
Szybko brakło mi tchu i cierpiałem w milczeniu.
Można było się przysłuchać tylko kwiczeniu.
Głośny świst towarzyszył każdemu ciosowi.
Nie ma opcji, by sprostać takiemu bólowi.
Mięśnie mych rąk i nóg w spazmach podrygiwały
W czasie, gdy sznury skórę pleców przecinały.
Matka chorej córki patrzyła z satysfakcją.
Sama córka zaskoczyła jednak swą akcją:
Choć na początku patrzyła z zaciekawieniem,
W końcu z płaczem nie wahała się przed bronieniem.
Bardziej jednak liczył się tłum wiwatujący
I nie zamierzał przestawać kat chłostający.
Moi rodzice to wszystko aprobowali
I ucięli pogawędkę z dygnitarzami.
Pobłogosławił mnie ksiądz z grupą ministrantów.
Pijany tłum zaintonował któryś z szantów.
Czułem się jak niewolnik na białych okręcie,
Który nawalił pracując przy jakimś sprzęcie.
W końcu, gdy już prawie że straciłem przytomność,
Chemik ocucił mnie octem. Przywrócił godność.
Przez mgłę ujrzałem sprzątaczkę z gotowym mopem.
Musiałem zabrudzić kostkę silnym krwotokiem.
Baba ścierała na bruku krew rozmazaną.
W przypływie fantazji ujrzałem ją chłostaną.
Było już dawno po wszystkim, byłem już w domu.
Czy to na pewno koniec? Czy coś wiszę komu?
Położono mnie na ganku na prześcieradle.
Związano nogi i ręce, choby dziwadle
I przemywano starannie rany nalewką.
Darłem się głośno, choć naturę miałem krewką.
Zamiast sześćdziesiąt, dostałem ze sto dwadzieścia,
Bo nieomal doprowadziłem do nieszczęścia.
Przez miesiąc cierpiałem i leżałem na brzuchu.
Zrobiły mi się odleżyny od bezruchu.
Pod siebie na prześcieradło się załatwiałem.
Że aż tak źle to się skończy nie przypuszczałem.
Brat i ojciec trzymali mnie przy jego zmianie.
Cały mój organizm odczuł to ciężkie lanie.
Każdy ruch wiązał się z przeszywającym bólem.
Mogłem nie słuchać kumpli. Byłem nędznym tchórzem.
Kompani ani razu mnie nie odwiedzili.
W końcu i tak wszyscy do więzienia trafili.
Ciężka chłosta ocaliła mnie przed więzieniem.
Dzięki chłoście po czasie na ludzi wyszedłem.
Do końca życia zostały mi blizny grube,
A próbując je zliczyć straciłbym rachubę.

Nowy Rok - nowy zwyczaj: łamię czwartą ścianę.
Zwracam się do Was i liczę na lepszą zmianę:
Podzielcie się w komentarzach swymi błędami.
Nie muszą wcale być krwawymi historiami.
Wiem dobrze: napiszecie, że błędem była lektura
Tego wiersza słabego, niczym jak tektura...
Dodane przez Pavlokox dnia 04.01.2018 00:21 ˇ 6 Komentarzy · 287 Czytań · Drukuj
Komentarze
mastermood dnia 04.01.2018 00:26
błędem nie jest lektura, lecz pisanie tego tekstu
Mithotyn dnia 04.01.2018 09:15
?A może pani przydałaby się mineta?"


...pytajnik przed i po(?) a tłustek to kuriozum liryki

Pijany tłum zaintonował któryś z szantów.


...szanta, to rodzaj męski? z dziwną odmienioną(?)

...ten tekst, to antytekst - jest wybitnym wzorem jak nie powinno się pisać
- wszystko w nim leży;
- interpunkcja od czapy
- "rymy" od czapy
- rytm od czapy
- majuskuła od czapy
- składnia od czapy
- reszta od czapy

...zastanawia mnie czy "autor" w ogóle wie, co pisze:

Podzielcie się w komentarzach swymi błędami.


...to tyle w tekturze tego "teksta"
IRGA dnia 04.01.2018 11:47
Straszne...
Juliusz Karowadzi dnia 04.01.2018 13:19
peelu chłopie (babo), że też sam siebie sado- maso-chujesz
Pavlokox dnia 04.01.2018 18:59
Mastermood, przyznaję, że teraz zaorałeś :D
Mithotyn, nie każdy "poeta" jest "humanistą" ;) Tym pytajnikiem przed, chciałem nawiązać do języka hiszpańskiego, tylko nie wiedziałem, jak odwrócić go do góry nogami... A tak serio, to jakiś błąd. Już drugi raz zdarzyło się, że opublikowano mi wiersz z jakimiś błędnymi znakami w tekście. "Szanta" to faktycznie rodzaj żeński, ale już "szantaż" to rodzaj męski, więc niewiele się pomyliłem... Litości dla młodego inżyniera... Przynajmniej jest 13-zgłoskowiec.
Edyta Sorensen dnia 04.01.2018 19:50
Autorze, mam pytanie.
Co tydzień produkujesz wiersz w totalnej postaci.
OK. wolno Ci.
I co dalej, cieszysz się, jak mały Kazio. Na koncercie Black Sabbath będziesz jako support. Dicho zdechnie.
Jeśli ktoś to wytrzyma . Daj ci Boże.

Daj se na luz
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Współpracują z nami

agencja zatrudnienia

REKLAMA GOOGLE

Pajacyk
[www.pajacyk.pl]
IMAK
VIDEO MAGAZYN
ostatnie wydanie
GRUDZIEŃ 2013

I M A K
internetowy magazyn kulturalny

Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Aktualności
Spotkanie z poetą Ro...
Koncert "Miłość w mu...
Kwietniowy mini-konk...
Światowy Dzień Poezj...
OKP Małopolska Nagro...
Informacja moderacji...
Wiersze wybrane w pr...
XXXVIII OKP "O Laur ...
Lutowy mini-konkurs ...
XII Ogólnopolski Kon...
Użytkownicy
Gości Online: 5
Użytkownicy Online: Adzeus

Zarejestrowanych Użytkowników: 5 888
Nieaktywowani Użytkownicy: 1
Najnowszy Użytkownik: weronika15

nie ponosimy żadnej odpowiedzialności za treść wpisów
dokonywanych przez gości i użytkowników serwisu

PRAWA AUTORSKIE ZASTRZEŻONE

copyright © korgo sp. z o.o.
witryna jako całość i poszczególne jej fragmenty podlegają ochronie w myśl prawa autorskiego
wykorzystywanie bez zgody właściciela całości lub fragmentów serwisu jest zabronione
serwis powstał wg pomysłu Piotra Kontka i Leszka Kolczyńskiego

38703019 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion v6.01.7 © 2003-2005