za każdym razem kiedy odchylam tak głowę
chcę widzieć ten błękit

a pod nim dziesięciu wędrowców
i ich peregrynacje do rozgrzanych wzgórz
pachnących słodkim heliotropem i wanilią
do uśpionych dolin pełnych snów gęstych niczym mgła

chcę zobaczyć jak w elektrycznych błyskach
wynurzają się z przedrannej szarości
tacy niecierpliwi i od dawna gotowi
na właściwą podróż ku gorącemu źródłu

za każdym razem
daję się im namówić na taką wyprawę