Z rzeczy ludzkiej wręcz pospolitej
sieroce zapamiętanie
jego samotność
nawet dumny skowronek w równie dumnym smutku

Z marzeń taki opis
przy którym burza wygina sierść grzmotu
- takie pożegnanie

Z ludzkiej dumy wszędzie być i zawsze
małe scherzo na cały łańcuch chceń i chęci
i amen dla legend psalmów i wigilii
bo i tak tylko dla aniołów te specjalne stacje

Z byle rodu
rzecz
sama w sobie
ku tłumom nadchodzi



Nie ciebie aniele stróżu mój wzywam
by cokolwiek utrzymać w dłoni


Piotr Paschke