poezja polska - serwis internetowy

STRONA GŁÓWNA ˇ REGULAMIN ˇ WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW ˇ IMAK - MAGAZYN VIDEO ˇ AKTUALNOŚCI ˇ FORUM ˇ KSIĘGARNIA "POEZJA"Czwartek, 23.01.2020
Nawigacja
STRONA GŁÓWNA

REGULAMIN
POLITYKA PRYWATNOŚCI

PARNAS - POECI - WIERSZE

WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW

WIERSZE /VIDEO/

PIOSENKA POETYCKA /VIDEO/

IMAK - MAGAZYN VIDEO

WOKÓŁ POEZJI /teksty/

WOKÓŁ POEZJI /VIDEO/

RECENZJE UŻYTKOWNIKÓW

KONKURSY 2008/10 (archiwum)

KONKURSY KWARTAŁU 2010 - 2012

-- KONKURS NA WIERSZ -- (IV kwartał 2012)

SUKCESY

GALERIA FOTO

AKTUALNOŚCI

FORUM

CZAT

KSIĘGARNIA "POEZJA"

LINKI

KONTAKT

Szukaj


Ostatnio dodane Wiersze
głos
Może
pięciolinia
Fotosynteza
Szpica
Album
Widoki przed lustrem
głód
świadectwo
powroty
Wątki na Forum
Najnowsze Wpisy
Nie do końca
slam?
"Co to jest poezja?"...
Plebiscyt
Jedenasta. Recenzja ...
ucz się
...Nobel Dla Olgi To...
Grudniowy Plebiscyt ...
Co to jest poezja?
,, limeryki"
Licznik odwiedzin
[licznik]
Wiersz - tytuł: Po-wietrz(n)e
ziemia pod moim domem nie mogła kołysać macew
Rewir* otwarto znacznie dalej by zamykał
skąd zatem niepojęta czułość dla osób których
groby wyrzeźbione w powietrzu

jawią mi się na jawie i we śnie dotykając strun
kryształowych harf albo przezroczystych skrzypiec
przybywa czasem nawet kwartet czy naniebna orkiestra
instrumenty bywają wy(k)rojone z chmur z po-
mocą kurpiowskich nożyc do misternych gwiazd

spójrz przybliżając detale
niebywałe

ileż dybuków daje się unosić
ileż się z wiatrem zmaga spolegliwych smyczków

tną eter po klezmersku zadzierzyście
także koncyliacyjnie co płynie z maestrii Menuhinów
aż po siódme nieba zwielokrotnione
czarami Heifetzów

wciąż powracają
zwłaszcza ci od skrzypeczek z brzeziny
które niczego nie zdążyły

już wiem dlaczego Chagall tak zapamiętale
zasiewał élan vital
w powietrzu

* w niektórych miastach teren, gdzie mogli osiedlać się Żydzi, nazywano Rewirem

31.05.2019
Dodane przez silva dnia 13.12.2019 18:07 ˇ 19 Komentarzy · 339 Czytań · Drukuj
Komentarze
silva dnia 13.12.2019 18:32
Zmobilizował mnie ten plebiscyt, wymyślony przez Edytę. Zawstydziłam się, gdy zobaczyłam, że i o mnie ktoś tu jeszcze pamięta, choć dawno niczego nie wrzucałam, stąd ten tekst z maja. Wnuki, liberatura wymagają wiele uwagi... Pozdrawiam.
Janusz dnia 13.12.2019 18:46
Jakbym zobaczył holograficzny obraz zdarzeń i klimatów, które coraz bardziej zasnuwa mrok historii... :)
Moc pozdrowień.
silva dnia 13.12.2019 19:01
Januszu, dziękuję za taki odbiór. Tekst powstał po mojej lekturze pewnego utworu, przetłumaczonego z jidysz po wielu latach w związku z 80. rocznicą wybuchu wojny. Ten temat nadal nie jest pokazywany obiektywnie, a nawet coraz bardziej wypaczany. Pozdrawiam.
adaszewski dnia 13.12.2019 19:39
Co u Chagalla wisiało w powietrzu? Oczywiste odpowiedzi nie liczą się, na przykład taka: młoda para. Więc przyczepi się do mnie to pytanie: Co u Chagalla wisiało w powietrzu? I nie da mi spokoju.
koma17 dnia 13.12.2019 20:10
Takich wierszy się nie zapomina.
Myślę, że Chagall zasiewał w powietrzu anioły. Każdy wirtuoz, którego gra dźwięczy pośród chmur, jest takim aniołem. Pięknie, gdy ich pęd życiowy wpływa na działania w poezji.
Pozdrawiam :)
silva dnia 13.12.2019 20:45
Ad, niemal wszystko - całe miasteczka, koguty, krowy, skrzypkowie, malarze, akrobaci itd., a do tego witraże wszelakie. Ale masz rację, że najbardziej znani są kochankowie. Pozdrawiam.

Kono17, tak, anioły to piękna myśl, zwłaszcza te, które poznały muzykę sfer... Dzięki za Twoje refleksje i pozdrawiam.
Magrygał dnia 13.12.2019 21:00
U Chagalla życie unosiło się w powietrzu, zacierała się przestrzeń między ziemią i obłokami. Piękny, muzykalny, nostalgiczny wiersz o tym, o czym tak chętnie i prędko zapominamy. A
Robert Furs dnia 13.12.2019 21:35
w świetle ustawy JUST z 2017 coraz bardziej boję się tej wspólnej przeszłości, i przyszłości którą tak łatwo wypatrzyć - myślę jednak, że właśnie sztuka wznosi się ponad wszelkimi pomówieniami, pozdrowionka,
Grain dnia 13.12.2019 21:39
https://www.youtube.com/watch?v=zUCGJjJPYMA

Jakby za Władimiren Bukowskiem

I powraca wiatr,

Udostępniam, bo to to teraz czytam .
Dzieciom nie udało się zdobyć książki pod choinkę

http://niniwa22.cba.pl/bukowski_i_powraca_wiatr_1.htm?fbclid=IwAR17X20FExMq7EFaAy-fFhCTh_Axfys6pH1QEhdZbZVoAuHgMN91Otvf8MU
Ola Cichy dnia 13.12.2019 22:04
Bardzo się i podoba, ale trochę za długi dla mnie i spada urok i tempo wiersza.
Wycięłabym tę strofoidę od "tną po klezmersku..."
Wtedy tekst zachowuje tę szczególną lekkość smyczków i niesionych wiatrem obrazów.
Pozdrawiam ciepło.
Ola.
lunatyk dnia 13.12.2019 22:34
Zostały piękne obrazy, muzyka, wspomnienia... I skrzypki, które wygrywają zapomniane melodie...

Pozdrawiam :-) :-)
kaem dnia 13.12.2019 23:09
piękne, tak po prostu piękne strofy ... czytam kolejny raz i słyszę Adama Nowaka śpiewającego niesamowity tekst Wojciecha Młynarskiego... tak jak malował pan Chagall...
serdecznie
silva dnia 13.12.2019 23:50
Magrygał, bardzo dziękuję za taką piękną interpretację z akcentem na nostalgiczny. Przeczytałam wstrząsające wspomnienia Mordechaja Canina i mnie to poraziło. Pozdrawiam.

Robercie, ja staram się patrzeć na przeszłość obiektywnie, dostrzegam blaski i cienie, ale nie odpowiada mi wypaczanie historii. Niedawno usłyszałam, że nie było holokaustu... Pozdrawiam.

Grain, dzięki za podpowiedź i linki, jutro zajrzę, nie znam W. Bukowskiego, jedynie Charlesa, ale to inna postać. Pozdrawiam.

Olu, znam Twoją wrażliwość, wiem, że to dla Ciebie nadmiar, ale ten tekst jest z kategorii samopiszących się i tyle właśnie wyszło. Pozdrawiam.

Lunatyku, miło Cię gościć, tak, zostało po nich tak wiele, a ile stworzyliby, gdyby dostali szansę na życie... Pozdrawiam.

Kaem, dzięki za ciepłe słowa i skojarzenie, nawet o takim nie pomyślałam, to dla mnie zaszczyt. Pozdrawiam.
mgnienie dnia 14.12.2019 07:05
To i ja z przyjemnością przeczytałam wiersz i "popłynęłam" w tym niezwykłym klimacie, na granicy światów...i pomyślałam, że sztuka może ująć nam ciężarów dnia codziennego.

Ziemskie życie Chagalla dobiegło na południu Francji, miałam okazję podumać nad jego grobem w Saint-Paul de Vence.

Silvo, wiem jak to jest, też dużo czasu poświęcam wnuczce.
silva dnia 14.12.2019 09:28
Mgnienie, dziękuję za Twoją przyjemność i cenne uwagi oraz informacje o Chagallu, nie byłam tam. A wnuki są niezastąpione, czynią mój świat lepszym i jakże cudownym, choć to wnuki mojej siostry. Pozdrawiam.
Alfred dnia 16.12.2019 23:52
każdy obraz czasami ożywa
bo obrazy coś z duszy też mają
ocalonych arrarat wciąż wzywa
tam gdzie arki od wieków śpiewają

Pozdrawiam serdecznie 😊🌈🌹.
silva dnia 17.12.2019 11:19
Alfredzie, dziękuję za piękną poetycką reakcję. Pozdrawiam.
otulona dnia 30.12.2019 10:53
Świetny, erudycyjny wiersz.
Cudownego Nowego Roku! Serdecznie. :)
silva dnia 30.12.2019 22:07
Otulona, wielkie dzięki, na aż taką opinię na pewno nie zasługuje. Pozdrawiam.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Współpracują z nami

agencja zatrudnienia

REKLAMA GOOGLE

Pajacyk
[www.pajacyk.pl]
IMAK
VIDEO MAGAZYN
ostatnie wydanie
GRUDZIEŃ 2013

I M A K
internetowy magazyn kulturalny

Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Aktualności
V Ogólnopolski Konku...
Grudniowy Plebiscyt
Turniej Jednego Wier...
Listopadowy minikonk...
Minikonkurs paździer...
XIV Ogólnopolski Kon...
Lipcowy minikonkurs ...
Informacja moderator...
VII OKP im. Michała ...
Rozstrzygnięcia XXXI...
Użytkownicy
Gości Online: 4
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanych Użytkowników: 6 117
Nieaktywowani Użytkownicy: 1
Najnowszy Użytkownik: AnnaSprzeczka

nie ponosimy żadnej odpowiedzialności za treść wpisów
dokonywanych przez gości i użytkowników serwisu

PRAWA AUTORSKIE ZASTRZEŻONE

copyright © korgo sp. z o.o.
witryna jako całość i poszczególne jej fragmenty podlegają ochronie w myśl prawa autorskiego
wykorzystywanie bez zgody właściciela całości lub fragmentów serwisu jest zabronione
serwis powstał wg pomysłu Piotra Kontka i Leszka Kolczyńskiego

52478036 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion v6.01.7 © 2003-2005