gdybym wypełniając niepotrzebny
mi do niczego formularz trafił
na owo sakramentalne pytanie
skierowane ad personan do
wszystkich piszących to co bym
odpowiedział

prawdę?

że już nic nie piszę a tylko stawiam
jak stawia się domy z klocków
z fundamentalnym wsparciem od
strony nieba i czułym nasłuchem
pluskwy w zachyłkach nocy

bo to nie jest czysta robota
a siedzę w niej po uszy

i co rusz kręci mną maleńka łza w
oku bynajmniej nie ze szczęścia
chociaż i takie bywają po
skończonej sesji

dodałbym tylko skromnie że nie mam
tu na myśli nobla co się rozumie
samo przez się a twardy klocek
codziennych zmagań wstawiony
koncertowo rutyną w nieskazitelnie
białą muszlę "ciemnej doliny"
z determinacją godną lepszej sprawy