poezja polska - serwis internetowy

STRONA GŁÓWNA ˇ REGULAMIN ˇ WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW ˇ IMAK - MAGAZYN VIDEO ˇ AKTUALNOŚCI ˇ FORUM ˇ KSIĘGARNIA "POEZJA"Piątek, 25.09.2020
Nawigacja
STRONA GŁÓWNA

REGULAMIN
POLITYKA PRYWATNOŚCI

PARNAS - POECI - WIERSZE

WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW

WIERSZE /VIDEO/

PIOSENKA POETYCKA /VIDEO/

IMAK - MAGAZYN VIDEO

WOKÓŁ POEZJI /teksty/

WOKÓŁ POEZJI /VIDEO/

RECENZJE UŻYTKOWNIKÓW

KONKURSY 2008/10 (archiwum)

KONKURSY KWARTAŁU 2010 - 2012

-- KONKURS NA WIERSZ -- (IV kwartał 2012)

SUKCESY

GALERIA FOTO

AKTUALNOŚCI

FORUM

CZAT

KSIĘGARNIA "POEZJA"

LINKI

KONTAKT

Szukaj


Ostatnio dodane Wiersze
poeta dopisał
Konsternacja
Na modę
na MGS
W tej chwili
Elementy kontrastu
Pragnąłem kwiatu
bez windy
Potrącony
babie lato
Wątki na Forum
Najnowsze Wpisy
Parafrazy
Pamiętam
Elektroniczna Skrzyn...
,, limeryki"
slam?
Nobel nie zwalnia od...
Co to jest poezja?
Wiersz zagubiony
HAIKU
playlista- niezapomn...
Licznik odwiedzin
[licznik]
Wiersz - tytuł: aby wszystko się stało
"śmierć aby wszystko się stało
pomiędzy światem a nami"



już o nim nie myślałam
gdzieś przepadł choć był zawsze
pokazał mi jak widzieć i trawę i ważkę
kogoś kto kocha inaczej
starać się zrozumieć

już nie myślałam o nim
o lekcjach religii na które biegłam
chwilę przed maturą
dyskusjach nie z tej ziemi
nieteologicznych a pełnych prostej wiary

już nie myślałam wcale
a dziś się pojawił i puka w okno
ze śmiechem woła - fenomenalna
tu jestem

nie... ja nie płaczę
tylko ten ucisk - krtań serce

samotności są wielkie
każda inna
jak mówi poeta od biedronek

powinnam była
pojechać potrzymać za rękę powiedzieć pomilczeć
był przecież kiedyś
jak ojciec
płakał ze mną i mówił
że ubogacam mu duszę

a ja... nie pomyślałam
o tym najistotniejszym
utknęłam w idiotyzmach
w tych idiotyzmach przyziemnych

Dodane przez Milianna dnia 17.07.2020 08:18 ˇ 11 Komentarzy · 252 Czytań · Drukuj
Komentarze
adaszewski dnia 17.07.2020 18:44
opowiedz jeszcze coś na Jego temat
Milianna dnia 17.07.2020 19:10
A proszę bardzo:) Jutro jade na pogrzeb, ksiądz Kazimierz był rownolatkiem moje mamy, 83 lata. Boze, jak to brzmi BYŁ:( Przyszedł do naszej parafii gdy byłamw siodmej klasie szkoły podstawowej, dopóki był u nas, nigdy nie miał samochodu, jeździł rowerem:) Rumienił się, gdy czasem zadawalismy pytania takie jak to nastoaltki potrafia:))) Uczył nas religii w prywatnym domu, bo nie było salki przy parafii a a kosciele było bardzo zimno. Jako pierwszy ksiądz w naszej parafii zaczał lekcje religii dla młodziezy po podstawówce i ja byłam tym pierwszym rocznikiem. Mówił na mnie "fenoemnalna" bo chcąc się popisać gdzieś w tramwaju jadąc ze szkoły(a mieszkam na wsi, pierwsza dzielnica Szczecina) usłyszał jak się wymądrzam. Lubił dyskusje z młodzieżą. To On, jako pierwszy zapoznał nas z terminami sangwinik, choleryk, melancholik itd. oraz z tym co to jest zoofilia i inne tego typu sprawy. To On pokazywał nam na rysunkach jak sie liczy dni płodne, co to jest kalendarzyk małzęnski. Nie świecka szkoła, tylko On ksiądz. Nauczył nas dostrzegac piekno w zwyczajności i dobro w każdym czlowieku. Dzieki takim nauczycielom często obieramy w życiu kierunek, a to co pozostaje kształuje nasze postawy w przyszłym życiu. Na jego lekcje w liceum latalismy jak wariaci, nie moglismy sie doczekąc kiedy będzie ta religia. Nikt się nie krepował zadawać trudnych pytań. Pytanie rodziło nastepne pytania, czesto w bardzo odległych dziedzinach. To był wspaniały człowiek, udzielał nam slubi, chrzcił moje pierwsze dziecko i płakał razem ze mną (choc juz był w innej parafii) gdy zmarła mi córka. Kochał ludzi, a jego wiara i zarażanie nią, byłą taka jak w wierszach księdza Twardowskiego. Był mądry i uczciwy i moje proste słowa o Nim są za małe. Za małe.
Milianna dnia 17.07.2020 19:12
Przepraszam za literówki.
marzenna52 dnia 17.07.2020 22:03
Milianna
Spotkałam w swoim życiu podobnego człowieka. Pamiętam jego uśmiech i czar, tak roztaczał go, zarażał i chciało się żyć, chociaż była jeszcze komuna.
Chociaż gdzieś daleko rodziła się Solidarność. Nie mieszał się w politykę, uczył nas kochać, szanować i doceniać dane nam życie. Niczego nie narzucał. Swoją postawą okazywał prawdziwą miłość. Bez słów, bez dogmatów. Udzielał mi ślubu. Pamiętam jak spowiadałam się przed zawarciem sakramentu małżeństwa. Pamiętam jak zachęcał mnie, ponieważ chciałam uciec. Teraz uśmiecham się. Przypominam sobie rozmowę, prosił abym pochopnie nie podejmowała decyzji.
To bardzo ważne zachować w sobie prawdy i tą młodzieńczą uczciwość. Dzięki takim ludziom, prostym, nie szukającym poklasku, ale oddanym swojej pracy, dzięki takim ludziom chce się naprawdę wierzyć, że na przekór - przetrwamy, mając ich zawsze w sercu.

a ja... nie pomyślałam
o tym najistotniejszym
utknęłam w idiotyzmach
w tych idiotyzmach przyziemnych


też tak często myślę, aż żal tych straconych chwil, a czasem lat...
Piękny wiersz, dziękuję że go napisałaś.
Janusz dnia 17.07.2020 23:46
To szczęście spotkać w wczesnych latach życia kogoś mądrego i dobrego, który potrafi wskazać drogę. Niestety, często trafia się odwrotnie...
Moc pozdrowień.
potrzaskane zwierciadło dnia 18.07.2020 14:32
wiersz bardzo poruszający w swojej prostocie
niesamowite ciepło i tęsknota płynie z tego tekstu
myślę że ten wiersz by go zachwycił
Imia dnia 19.07.2020 15:02
Milianna, przepiękna opowieść! Mogłabym czytać w nieskończoność, wiersz to tylko uroczy wstęp.
Ty i Twoi rówieśnicy mieliście szczęście znać tak Cudownego Człowieka, to rzadkość spotkać kogoś równie pasjonującego, dobrego i nieskalanego...

Pozdrawiam serdecznie.
Milianna dnia 19.07.2020 18:48
Imio, wczoraj w ostatnim słowie, przyjaciel mojego nauczyciela, powiedział tak: "my, starsze powojenne pokolenie, widzimy bardzo wyraźnie tę róznicę w podejściu do swojego kapłaństwa, w tym czego i jak nas uczono, co nam wpojono." Nie potrafię tego dokładnie powtórzyć, ale było to znamienne, choć wiadomo, że nie wszyscy są bez skazy, czy to młody czy starszy.

Po wyjściu z terenu seminarium na ulicę, przejezdżało rowerem dwoje młodych ludzi, usłyszałam w kierunku grupy ludzi, a więc i swoim cos takiego: ta je... a konserwa, staruchy je...e, nawet chodnik zajmują. Młody czlowiek, nie wiedział dlaczego większa grupa ludzi wyszła zza muru, a mimo to, na podstawie tego, ze to teren seminarium, opluł niczemu niewinnych ludzi. Tak sobie pomyślałam, jak pochowa swoją mamę czy tatę. Może pod płotem, albo gdzieś w rowie. Ceremonia ateistyczna jest też bardzo uroczysta, z mistrzem owej ceremonii. Byłam raz jeden na takim pogrzebie, jeszcze za komuny. Czy wtedy też powie: te staruchy je... ne chodnik zajmują? Gdyby tak powiedział pod meczetem, nie zyłby już, a w najlepszym wypadku mordę miałby obitą lub połamane nogi. To tak na boku pożegnania człowieka. Na boku, a jednak bardzo w środku:(

Dziękuję bardzo serdecznie Wszystkim, za pochylenie się nad tekstem.
silva dnia 21.07.2020 21:33
Wiersz bardzo wzruszający, podobnie pisywał wspomniany Jan od Biedronki. Tylko, niestety, ostatnim wpisem przekreśliłaś to, czego Cię bohater wiersza uczył. Przykro mi. Nie usprawiedliwiam zachowania tych młodych ludzi, żeby było jasne. Pozdrawiam.
Irena Michalska dnia 22.07.2020 22:12
Uczucie wdzięczności, pragnienie oddania czegoś, co się kiedyś wzięło od drugiego człowieka, zostało w tym wierszu ciekawie opisane.

dziś się pojawił i puka w okno
ze śmiechem woła fenomenalna
tu jestem

nie... ja nie płaczę


To liryczne wyobrażenie jest wyjątkowo pogodne i ciepłe :) pozdrawiam
Milianna dnia 29.07.2020 18:12
SIlvo, przekresliłam? A czym? Tym, ze napisałam prawdę jak postąpiliby wyznawcy Mahometa? Tak przeciez by zrobili. W przeciwieństwie do mnie, chrzescijanki. Usprawiedliwiasz zachowanie tych ludzi.

Dziekuję Ireno:)
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Współpracują z nami

agencja zatrudnienia

REKLAMA GOOGLE

Pajacyk
[www.pajacyk.pl]
IMAK
VIDEO MAGAZYN
ostatnie wydanie
GRUDZIEŃ 2013

I M A K
internetowy magazyn kulturalny

Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Aktualności
XIII Ogólnopolski Ko...
VIII OKP im. Michała...
Ogólnopolski konkurs...
XIV TURNIEJ POETYCKI...
XV OGÓLNOPOLSKI KON...
II OPK JEDNEGO WIERS...
Małopolska Nagroda P...
V OKP Wiersza Klasyc...
XL OKP "O Laur Jabło...
Minikonkurs na ferie...
Użytkownicy
Gości Online: 3
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanych Użytkowników: 6 163
Nieaktywowani Użytkownicy: 1
Najnowszy Użytkownik: Samotnikai

nie ponosimy żadnej odpowiedzialności za treść wpisów
dokonywanych przez gości i użytkowników serwisu

PRAWA AUTORSKIE ZASTRZEŻONE

copyright © korgo sp. z o.o.
witryna jako całość i poszczególne jej fragmenty podlegają ochronie w myśl prawa autorskiego
wykorzystywanie bez zgody właściciela całości lub fragmentów serwisu jest zabronione
serwis powstał wg pomysłu Piotra Kontka i Leszka Kolczyńskiego

57781611 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion v6.01.7 © 2003-2005