Podobno istnieje życie poza internetem,
prawdopodobnie to bajka, jednak
niosę w koszyczku przeróżne.
Tajemnicze indegriencje.

Poświęcę je wrzątkiem, w niektórych kręgach
zwanym wodą ognistą.
Tymczasem, nie zapominając o palemce,
trę chrzan.

Na bardzo grubych oczkach,
puszczanych bez wyczucia,
obrazoburczo. Wbrew oficjalnie
przyjętej linii partii.

I żadnej magii, wystarczy kliknięcie
w skorupkę - wylęg, przecież czym nasiąknie
tym śmierdzi. A zajączek
niknie za miedzą - gruszki na wierzbie.

Taka to symbolika, bez zdziwienia,
skoro pisanki zrobione długopisem
bez wkładu.

Alleluja i do siego
- nie te święta, ale liczą się chęci.
Do brukowania drogi. Chrzan starty,
będzie piekło.