Wiesz cisza, cicha strona, czym jest?


Odmiana rozwija się w kłamstwie.
Kłamię kiedy idę zgasić światło,
sen trzyma każdą milczącą minutę.

Prawda jaka taka przyjęta na requiem otwiera oczy bez namiętności patrzy jak łzy płoną w oceanie słońca.

Nieobecna w ciszy, głośno kładę się spać bo jutro
śniadanie, obiad, kolacja, sprzątanie późna sentencja.

Dobranoc mądrzejsza niż sen. W kąt zepchnięta myśl,
drzewo drzewem, droga drogą, wyrośnie znowu.

Nakarmi ptaki cisza, śpiewny poranek, zapali mrok.
Kłamca, kłamca czas czy złodziej co za różnica.

Przeszłość zamazuje nie tylko polne kwiaty na łące,
czasem lepiej pamięta imiona w kalendarzu.
Czasem dobrze zapomni co wtedy było,
pachniało, smakowało, może jakieś pytania.