Siadam na balkonie i patrzę.
Szczegóły wydają się brzydkie, białe bombastyczne kwiaty, ale wiem, że tak nie jest To ogół jest cudownie zielono-piękny.
   Siadam na balkonie i czuję się nieswojo.
Wydaje mi się, że sąsiedzi wokół obserwują mnie, ale wiem, że tak nie jest. Zajęci przyziemnością nie spoglądają w okno.
   Siadam na balkonie, patrząc na szczegóły i okna wokół mnie, spoglądam na niebo wypatrując Boga.
I wydaje mi się, że widzę jego znak, ale wiem, że tak nie jest.